ประสบการณ์ชีวิตเด็กในสถานรับเลี้ยงเด็กเอกชน

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการให้ความหมายกับประสบการณ์ชีวิตของเด็กในสถานรับเลี้ยงเด็กเอกชนแห่งหนึ่ง ในพื้นที่ภาคตะวันตกของประเทศไทย ในช่วงเวลาก่อนเข้าสถานรับเลี้ยงเด็กและช่วงเวลาที่อยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็ก โดยใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วมในสถานรับเลี้ยงเด็ก ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง คัดเลือกผู้มีส่วนร่วมในการวิจัยแบบเฉพาะเจาะจง ประกอบด้วยเด็กในสถานรับเลี้ยงจำนวน 5 ราย ที่มีอายุระหว่าง 15-19 ปี ผลการศึกษา พบว่า 1. ประสบการณ์ชีวิตก่อนเข้าสู่สถานรับเลี้ยงเด็ก เด็กรับรู้และเข้าใจประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาของตนเอง รับรู้ความแตกต่างของชีวิตจากครอบครัวเดิมและชีวิตในปัจจุบัน 2. การปรับตัวกับสภาพแวดล้อมใหม่ สามารถปรับตัวกับสภาพแวดล้อมใหม่ในสถานรับเลี้ยงเด็กได้ด้วยการมีบุคคลแวดล้อมที่คอยสนับสนุน ดูแล มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ได้รับการสนับสนุนในด้านการศึกษา การดูแลสุขภาพ มีอาหาร สวัสดิการ และการส่งเสริมความสามารถของเด็กแต่ละคนที่ต่างกัน 3. ความปรารถนาในชีวิตกับการเป็นเด็กสถานรับเลี้ยงเด็ก คาดหวังให้สถานรับเลี้ยงเด็กเป็นที่ปลอดภัยและให้การดูแลที่ดีกว่าครอบครัวเดิม มีสภาพแวดล้อมที่กว้างขวาง มีบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญและความเข้าใจในเรื่องเด็ก รวมถึงการไม่ใช้ความรุนแรงและการสนับสนุนกิจกรรมที่จะส่งเสริมความสามารถของตนในการนำไปใช้ในอนาคต ข้อเสนอแนะ ประสบการณ์ชีวิตจากปากคำของเด็กทั้ง 5 ชีวิต ในฐานะผู้มีส่วนกำหนด กำกับชีวิตตัวเอง ควรเป็นอีกชุดความรู้หลักที่สำคัญสำหรับผู้ที่เกี่ยวข้องในการออกแบบการบริหารจัดการสถานรับเลี้ยง เมื่อเรื่องเล่าประสบการณ์จำทำหน้าที่เป็นอีกกระบอกเสียงที่สะท้อนความต้องการการมีชีวิตที่ดี มีกิจกรรมและบริการที่เหมาะสมสำหรับตัวเอง จากปากคำและเรื่องเล่าในชีวิตประจำวัน ประสบการณ์ชีวิตของเด็กสำคัญ และจำเป็นในการบริหารจัดการระบบดูแลเด็กที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ทั้งภาครัฐ องค์กรเอกชนที่ดูแลสถานรับเลี้ยงเด็กควรต้องนำมาใช้ในการออกแบบระบบการทำงานทั้งในระดับนโยบายและระดับการปฏิบัติการ เพื่อเป้าหมายในการปกป้อง คุ้มครองและดูแลเด็กในบริบทแวดล้อมเฉพาะที่แตกต่างกัน