Een archeologisch bureau-onderzoek en verkennend inventariserend veldonderzoek door middel van boringen aan de Warmenhuizerweg te Warmenhuizen, gemeente Harenkarspel (NH)

<p>Tijdens het verkennend booronderzoek zijn op de onderzoekslocatie acht boringen gezet tot een minimale diepte van 380 cm –mv en een maximale diepte van 395 cm –mv. De locatie van de boringen is weergegeven in afbeelding 8. De resultaten van het onderzoek zijn weergegeven in bijlage 1.<br>De bodem op de onderzoekslocatie bestaat aan de top uit een 30 tot 45 cm dikke bouwvoor, bestaande uit sterk siltige klei die grijsbruin van kleur is. De bouwvoor ligt over het algemeen op sterk tot uiterst siltige klei met zandlaagjes. Hierin zijn ook roestvlekken aanwezig. Deze treden op in de zone waarin grondwaterfluctuaties voorkomen; de Cg-horizont. De ondergrens van deze kleiige afzettingen varieert van 60 tot 135 cm –mv. Hieronder is uiterst tot zwak siltig zand met kleilaagjes en schelpgruis aangetroffen. In alle boringen bestaat het gehele bodemprofiel uit kalkrijke afzettingen.<br>Ter plaatse van boring 2, 4 en 8 is de bodem tot 95 `a 115 vergraven. In het vergraven pakket is plaatselijk recent baksteen en plastic aangetroffen. Bij boring 2 zijn hier ook humeuze vlekken in waargenomen. Omdat deze boring direct naast de sloot gesitueerd is, is dit waarschijnlijk slootbagger.<br>Op basis van bovenstaande gegevens kan worden geconcludeerd, dat de onderzoekslocatie geheel binnen een vlakte van getijafzettingen ligt. Het is niet mogelijk om een onderscheid te maken tussen de afzettingen van het Laagpakket van Walcheren en het Laagpakket van Wormer. Er is geen sprake van een hogergelegen zandige kreekrug binnen de onderzoekslocatie. In geen van de boringen is een oud oppervlak met een ontkalkte top aangetroffen. Hieruit blijkt dat het gebied tot de afsluiting van het Zeegat van Bergen binnen een nat waddengebied lag dat weinig aantrekkelijk voor bewoning was. Omdat de bodem ter plaatse van het voormalige meer diep is vergraven (boring 4 en 8), is het niet mogelijk om de droogmaking van het Debbemeer uit de boringen af te leiden.</p>