Archeologisch bureauonderzoek Zuiderdijkweg- Wieringerwerf, gemeente Hollands Kroon (NH)

Liander is voornemens het elektriciteitsnet op diverse locaties in Noord-Holland uit te breiden. Hierbij worden ondergrondse middenspanningskabels aangelegd, waarbij graafwerkzaamheden zullen plaatsvinden. De voorgenomen uitbreiding van het elektriciteitsnet door A. Hak heeft betrekking op meerdere locaties binnen de kop van Noord-Holland en West-Friesland. Dit wordt samengevat onder het overkoepelende project ‘Helix’. Het hier beschreven project, genaamd ‘Zuiderdijkweg-Wieringerwerf’, is hier onderdeel van. Ten behoeve van de aanleg van de kabel zal een sleuf worden gegraven van circa 3,8 m breed en 1,4 m diep in openbare grond en 4,2 m breed en 0,7 m diep in particuliere grond. Voor de aanleg van de MSR’s geldt een breedte van 2,8 m bij 2 m met een diepte van 1,0 m. Op de Geomorfologische kaart van Nederland valt op dat het onderzoeksgebied voornamelijk op vlakten van getijafzettingen ligt. Wanneer gekeken wordt naar de Bodemkaart van Nederland dan bestaat het onderzoeksgebied uit poldervaaggronden en nesvaaggronden, die beiden onderdeel uitmaken van de hoofdklasse zeekleigronden, en uit vlakvaaggronden, die onderdeel uitmaken van de hoofdklasse kalkloze zandgronden. Echter, het overgrote deel van het onderzoeksgebied ligt op zeekleigronden van de Wieringermeer. Op de AHN is een duidelijk contrast te zien tussen de droogmakerij Wieringermeer en het oude cultuurland. Ook de keileembult van Wieringen is duidelijk zichtbaar op de AHN. Het gehele onderzoeksgebied ligt in de Wieringermeerpolder. Het gebied is vóór de drooglegging in 1930 veelzijdig gebruikt, onder anderen voor transport en visvangst, maar ook bewoning. Zo zijn er archeologische indicatoren aangetroffen in de buurt van de grote getijdegeulen tot wel 5300 jaar terug. In deze tijd leefden mensen behorende tot de Trechterbekercultuur in kleine gemeenschappen op de hoger gelegen gronden. Na de stijging van de zeespiegel 4000 jaar geleden was de Wieringermeer niet meer bewoonbaar, op de stuwwallen van Texel en Wieringen na. De inpoldering van de Wieringermeer bracht hier verandering in. Halverwege de 19e eeuw ontstonden de eerste plannen voor de inpoldering van de Zuiderzee en het Waddengebied en uiteindelijk werden de plannen voltooid in 1930. Aan de hand van de resultaten van het bureauonderzoek geldt een lage archeologische verwachting binnen het onderzoeksgebied voor de middeleeuwen en de nieuwe tijd. Op de vindplaatsen van Braat na, hier geldt een hoge archeologische verwachting voor de middeleeuwen en nieuwe tijd. Voor het neolithicum en de bronstijd geldt een middelhoge archeologische verwachting en voor het paleolithicum en het mesolithicum geldt een lage archeologische verwachting.