Oirschot - Doctor van Wamelstraat. Opgraving

<p>In opdracht van de Stichting Sint-Joris heeft BAAC bv een opgraving uitgevoerd in het plangebied Sint-Joris – Doctor van Wamelstraat te Oirschot. De aanleiding voor het onderzoek was de geplande uitbreiding van het verpleegtehuis Sint-Joris. In november 2008 is voor het plangebied een bureauonderzoek verricht. Uit dit bureauonderzoek bleek dat het plangebied zich bevond op een dekzandrug, dat zich ter plaatsen een enkeerdgrond bevond en dat het plangebied zich aan de rand van de oude dorpskern bevond. Voor het plangebied is vervolgens in juli 2009 een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven uitgevoerd. Op basis van dit onderzoek is voor het plangebied vervolgonderzoek geadviseerd in de vorm van een opgraving.</p><p>De bodemopbouw binnen het onderzoeksgebied bestaat uit een A-horizont bestaande uit een 26 tot 94 cm dik pakket donkergrijs, matig siltig, humeus zand. Deze laag is vermoedelijk geleidelijk ontstaan door het gebruik van plaggenbemesting. De bovenzijde van dit pakket is in meer of mindere mate recentelijk verstoord. Onder de A-horizont bevindt zich een A/C-horizont, een bruingrijze menglaag van de humeuze bovengrond en de natuurlijke bodem die zich hier onder bevindt. Deze laag heeft een dikte van 14 tot 22 cm.</p><p>Afgezien van een aantal recente verstoringen zijn er drie kuilen, twee paalkuilen en één greppel aangetroffen. Deze dateren vermoedelijk uit de late middeleeuwen of nieuwe tijd. Eén van de paalkuilen en de greppel moeten op grond van hun vrij egale vulling wellicht vóór de late middeleeuwen gedateerd worden.<br>Het vondstmateriaal bestaat uit drie aardewerkscherven die te dateren zijn in de late middeleeuwen. Daarnaast zijn in een kuil botresten van een rund aangetroffen. Deze zijn in een redelijk goede staat wat, gezien de zandgrond, wijst op een datering in de nieuwe tijd.</p><p>Op grond van het bureauonderzoek is de verwachting uitgesproken dat binnen het plangebied resten van de historische kern aanwezig zouden kunnen zijn alsmede sporen van vóór de aanleg van het esdek. Deze verwachting was met name gebaseerd op de nabijheid van de historische kern ten opzichte van het plangebied. Bij het onderzoek zijn echter geen sporen aangetroffen die direct wijzen op de nabijheid van een woonkern. De aard en dichtheid van de sporen zijn eerder in overeenstemming met een akkergebied, zoals ook blijkt uit de aanwezigheid van het plaggendek. Alleen uit een kuil met skeletresten van een rund (mogelijk slachtafval) zou afgeleid kunnen worden dat het plangebied zich niet al te ver van bewoning bevond.</p>