Rapport booronderzoek aan de Beijumerweg 19, Groningen

<p>De gemeente Groningen heeft opdracht gegeven voor een verkennend veldonderzoek aan de Beijumerweg 19 in de stad Groningen. Het onderzoeksgebied is gelegen in de wijk Beijum ten noordoosten van de stad. Voorafgaand aan het veldonderzoek is een bureauonderzoek uitgevoerd. Het doel van het bureauonderzoek is vaststellen welke archeologische waarden te verwachten zijn en het maken van een archeologisch verwachtingsmodel dat in het veld getoetst kan worden. Voor het bureauonderzoek zijn bronnen geraadpleegd op het gebied van fysische geografie , archeologie en historische geografie.</p><p>Uit de gegevens uit Archis blijkt dat het onderzoeksgebied in een gebied ligt dat vanaf de late ijzertijd bewoond is. Het westelijke deel van het onderzoeksgebied is een wettelijk beschermd monument, van zeer hoge archeologische waarde. Hier zou in de middeleeuwen een kapel hebben gestaan, die is verwoest tijdens de Beeldenstorm. Dit is gebaseerd op verschillende bronnen. In 1964 heeft de voormalige bewoner van Beijumerweg 19 de heer De Vries een foto gemaakt van een door hem bij graafwerkzaamheden aangetroffen bakstenen vloer. Daarnaast heeft Formsma (et al, 1973) op een situatieschets van de borg Huis te Beyum de plaats van de kapel weergegeven. Het doel van het onderzoek is de locatie van de kapel terug te vinden. De aanwijzingen van dhr De Vries en Formsma hebben de positionering van de prikraaien bepaald. Omdat het om een wettelijk beschermd monument gaat, is geprobeerd de bodem zo min mogelijk te verstoren. Gewerkt werd met een sondeerijzer en slechts incidenteel met een guts. Tijdens het veldwerk is gebleken dat de bodem op het hoger dan de omgeving gelegen voorerf van Beijumerweg 19 veel puin bevat. Dat puin bevindt zich mogelijk in een ca. 1 meter dik ophogingspakket en/of in een verstoorde bovenlaag. Om die reden was het moeilijk om met het sondeerijzer in de bodem te komen. De kapelvloer is in het onderhavige onderzoek niet teruggevonden. Het verdient aanbeveling het terrein met behulp van andere non-destructieve technieken te onderzoeken, zoals de elektrische weerstandsmethode of grondradar. Aan de oostkant van de weg, in de lager dan het voorerf gelegen boomgaard, heeft ook een booron derzoek plaatsgevonden om een betere indruk te krijgen van de bodemopbouw in de omgeving van de kapel. Deze boringen wekken de indruk dat dit gebied niet bebouwd was, maar wel in gebruik is geweest in de late middeleeuwen. In de zuidoosthoek zijn resten van een middeleeuwse sloot aangetroffen. In de slootvullingen zijn stukjes kogelpotaardewerk aangetroffen , daterend uit de late middeleeuwen (1050-1450 n. Chr.).</p>