การพยากรณ์ความล้มเหลวทางการเงินของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบจำลองสำหรับพยากรณ์ความล้มเหลวทางการเงินของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ.2554-2564 ผ่านการศึกษาและวิเคราะห์อัตราส่วนทางการเงิน 4 กลุ่ม ได้แก่ อัตราส่วนสภาพคล่อง, อัตราส่วนความสามารถในการทำกำไร, อัตราส่วนประสิทธิภาพในการดำเนินงาน และอัตราส่วนความสามารถในการชำระหนี้ จากข้อมูลงบการเงินย้อนหลังก่อนที่บริษัทจะเข้าสู่ช่วงฟื้นฟูกิจการเป็นเวลา 1 ปี สำหรับกลุ่มบริษัทที่อยู่ในหมวดฟื้นฟูกิจการ (REHABCO) จำนวน 34 บริษัท และกลุ่มบริษัทที่ไม่อยู่ในหมวดที่อยู่ระหว่างฟื้นการดำเนินงาน (NON-REHABCO) จำนวน 472 บริษัท ซึ่งการเลือกกลุ่มตัวอย่างจะใช้วิธีการจับคู่ (Match Paired) ระหว่างบริษัทที่ล้มเหลวกับบริษัทที่ไม่ล้มเหลวที่อยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกัน โดยเลือกใช้เทคนิคการสร้างแบบจำลองเพื่อพยากรณ์ด้วยรูปแบบการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติก (Logistic Regression) ผลการศึกษาตัวแปรอิสระที่มีความสามารถในการพยากรณ์ความล้มเหลวทางการเงินของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จากทั้งหมดจำนวน 19 ตัวแปร พบว่ามีเพียง 4 ตัวแปรที่สามารถระบุได้อย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ อัตราส่วนทุนหมุนเวียนต่อสินทรัพย์รวม (NWCTA), อัตราส่วนเงินสดต่อสินทรัพย์รวม (CTA), อัตราส่วนการหมุนเวียนของสินทรัพย์ (TAT), และ อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (DE) และเมื่อนำแบบจำลองมาทดสอบประสิทธิภาพในการพยากรณ์โอกาสที่บริษัทจะประสบภาวะล้มเหลวทางการเงิน โดยกำหนดระดับ Cutting point ที่ 0.5 พบว่า แบบจำลองสามารถทำนายโอกาสที่บริษัทจะประสบภาวะความล้มเหลวทางการเงินโดยรวมได้ถูกต้องร้อยละ 90.67 โดยมีความผิดพลาดแบบ Type I error ร้อยละ 17.65 และ Type II error ร้อยละ 1.01