Sibrandabuorren, Aesgewei 3 (Gemeente Sûdwest-Fryslân, Fr.) Een Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O) Verkennende Fase

Het onderzoek bestaat uit een bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek (verkennende fase). Uit het bureauonderzoek bleek dat het plangebied op een getij-oeverwal of vlakte van getij-afzettingen ligt, met knippige poldervaaggronden bestaande uit klei. In de omgeving zijn meerdere terpen aanwezig vanaf de ijzertijd en een overslibde nederzetting uit de late ijzertijd tot midden romeinse tijd. Uit historisch kaartmateriaal blijkt dat de huidige boerderij een voorganger heeft gehad en dat de rest van de kavel in de tweede helft van de twintigste eeuw is bebouwd. Op basis van het bureauonderzoek is er een hoge verwachting voor archeologische waarden uit de ijzertijd tot en met de nieuwe tijd.
Om het gespecificeerd archeologisch verwachtingsmodel te toetsen zijn in het plangebied zes gutsboringen gezet. Uit de resultaten hiervan blijkt dat de diepere ondergrond uit veen en/of venige klei bestaat. Hier bovenop is in elk geval in het noordelijke deel van het plangebied een door zandlaagjes onderbroken pakket klei gevormd. In twee boringen aan weerszijden van de huidige, uit 1899 stammende boerderij, zijn relevante archeologische indicatoren aangetroffen. Ten zuiden van de boerderij bestaat de bodem uit uit een bijna meter dik pakket fosfaatrijke klei met houtskooldeeltjes en een enkel deeltje gebakken leem. Ten noorden van de boerderij bestaan deze uit een afwisseling van lagen as-rijk materiaal en lagen fosfaatrijke klei. In beide gevallen gaat het waarschijnlijk om resten die samenhangen met de voorganger van de huidige boerderij. Deze was hier al in de zeventiende eeuw aanwezig en is mogelijk nog ouder.