ความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การศึกษาเชิงพรรณนามีวัตถุประสงค์เพื่อวัดความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหาร และอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหาร และหาความสัมพันธ์ของปัจจัยภายในบุคคล ปัจจัยระหว่างบุคคล ปัจจัยระดับองค์กร ปัจจัยระดับชุมชน และปัจจัยระดับนโยบาย กับความรอบรู้ด้านโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ Google form กลุ่มตัวอย่าง 448 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน One way ANOVA, Pearson correlation และ Multiple linear regression ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการศึกษาพบว่าพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษาอยู่ในระดับต้องปรับปรุงร้อยละ 56 ส่วนความรอบรู้ด้านโภชนาการทั้ง 4 มิติ พบว่านักศึกษามีระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการบริโภคอาหารและการรู้เท่าทันสื่อด้านโภชนาการระดับต้องปรับปรุงร้อยละ 58.3 และ 40.9 การเข้าถึงข้อมูลด้านโภชนาการระดับปานกลางร้อยละ 39.7 ส่วนด้านการตัดสินใจเลือกบริโภคอาหารอยู่ในระดับสูงร้อยละ 50.7 เมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการแต่ละมิติ พบว่าความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการบริโภคอาหาร การเข้าถึงข้อมูลด้านโภชนาการ และการรู้เท่าทันสื่อด้านโภชนาการมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p≤0.001) ความรอบรู้ด้านโภชนาการทั้ง 4 มิติ สามารถร่วมกันอธิบายความผันแปรพฤติกรรมการบริโภคอาหารได้เพียงร้อยละ 8 ด้านความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยภายในบุคคล ปัจจัยระหว่างบุคคล ปัจจัยระดับองค์กร ปัจจัยระดับชุมชน และปัจจัยระดับนโยบาย พบว่าอาหารที่เพื่อนชวนกิน และร้านอาหารเพื่อสุขภาพ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) โดยปัจจัยทั้ง 5 ระดับร่วมกันอธิบายความผันแปรพฤติกรรมการบริโภคได้ร้อยละ 25.5 ส่วนปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านโภชนาการทั้ง 4 มิติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ได้แก่ 1) ชั้นปีการศึกษา ค่าดัชนีมวลกาย วิทยาเขต หลักสูตร และร้านอาหารเพื่อสุขภาพมีความสัมพันธ์กับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการบริโภคอาหาร 2) ชั้นปีการศึกษา อายุ เพื่อนชวนกินอาหาร ผู้ที่พักอาศัยด้วย หลักสูตร วิทยาเขต และร้านอาหารเพื่อสุขภาพ มีความสัมพันธ์กับการเข้าถึงข้อมูลด้านโภชนาการ 3) วิทยาเขตมีความสัมพันธ์กับการรู้เท่าทันสื่อด้านโภชนาการ และ 4) ผู้ที่พักอาศัยด้วย และสถานที่พักอาศัย มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจเลือกบริโภคอาหาร เมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ร่วมกันพบว่าปัจจัยทั้ง 5 ระดับสามารถร่วมอธิบายความผันแปรของความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการบริโภคอาหาร การเข้าถึงข้อมูลด้านโภชนาการ การตัดสินใจเลือกบริโภคอาหาร และการรู้เท่าทันสื่อด้านโภชนาการได้ร้อยละ 18.01, 17.9. 8.1 และ 5.8 ตามลำดับ ดังนั้นเพื่อส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการที่ดี มหาวิทยาลัยควรเพิ่มช่องทางการให้ความรู้ด้านโภชนาการแก่นักศึกษา แนะนำช่องทางการค้นหาข้อมูลด้านโภชนาการ รวมถึงกำหนดนโยบายโรงอาหารเพื่อสุขภาพ อันจะนำไปสู่การมีความรอบรู้ด้านโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคอาหารอย่างเหมาะสมต่อไป