Kapelle – Bruëlisstraat 63‐105 (Gemeente Kapelle). Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek door middel van verkennende boringen

<p>Artefact! Advies en Onderzoek in Erfgoed! heeft een Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek door middel van verkennende boringen uitgevoerd aan de Bruëlisstraat 63-105 te Kapelle (gemeente Kapelle).</p><p>Op basis van de beschikbare aardwetenschappelijke, archeologische en historische gegevens werd in het archeologisch bureauonderzoek een gespecificeerd archeologisch verwachtingsmodel opgesteld. Er kon samengevat gesteld worden dat binnen het plangebied de bodemopbouw kon bestaan uit Duinkerke II geulafzettingen (Laagpakket van Walcheren) van de brede getij‐inversierug waarop Kapelle is gelegen met daaronder een geërodeerd veenpakket (Hollandveen Laagpakket) gelegen op afzettingen van het Laagpakket van Wormer. Op basis hiervan gold voor het Laat‐Neolithicum (niveau Laagpakket van Wormer) en de Bronstijd (niveau onderkant Hollandveen) een lage verwachting op het aantreffen van vindplaatsen. Voor de IJzertijd en Romeinse Tijd (niveau top Hollandveen) verviel de verwachting. Voor de Vroege en Late Middeleeuwen en de Nieuwe Tijd (niveau Laagpakket van Walcheren) werd de verwachting vastgesteld op een respectievelijk middelhoge, hoge en middelhoge verwachting.</p><p>Uit het booronderzoek blijkt de brede getij‐inversierug waarop Kapelle is gelegen ook nog binnen het plangebied aanwezig is. De Duinkerke II geulafzettingen van deze inversierug, behorende tot het Laagpakket van Walcheren, zijn tot op de maximale diepte van de boringen aangetroffen. Daarmee is duidelijk dat het Hollandveen Laagpakket en (de top van) het Laagpakket van Wormer door de erosieve werking van de oude geul, waaruit de inversierug is ontstaan, weggeërodeerd zijn. De verwachtingen voor deze niveaus (Laat‐Neolithicum tot en met de Romeinse Tijd) vervallen dan ook. De top van het Laagpakket van Walcheren (Duinkerke II geulafzettingen, getij‐inversierug), is in twee boringen (nr. 1 en 2) licht verstoord door ploegen en bioturbatie (boomgaard). Vanwege de gedeeltelijke verstoring van de top de geulafzettingen en gezien het ontbreken aanwijzingen voor bodemvorming, antropogene ophogingen en relevante archeologische indicatoren binnen dit laagpakket, die beide kunnen wijzen op de aanwezigheid van vindplaatsen, geldt een bijstelling naar een lage archeologische verwachting voor Vroege en Late Middeleeuwen. Dit geldt eveneens voor de Nieuwe Tijd, met de aanvullende argumentatie dat het booronderzoek heeft aangetoond dat het plangebied vanaf de 19de eeuw, mogelijk eerder, in de gebruik was als bouwland en vervolgens als boomgaard.</p><p>Vervolgonderzoek wordt dan ook niet noodzakelijk geacht.</p>