De Commanderie van de Duitse Orde of het Huis Ootmarsum. Een proefsleuvenonderzoek.

<p>Tijdens het onderzoek ter plaatse van het voormalige Commanderieterrein in Ootmarsum zijn archeologische resten uit de Late-Middeleeuwen t/m de Nieuwe tijd aangetroffen. De sporen die werden aangetroffen kunnen voor het belangrijkste deel tot 28 structuren worden samengevat.</p><p>De belangrijkste vaststelling is, dat er in het muurwerk duidelijk twee onderscheiden hoofdfases waarneembaar zijn. Enerzijds is er het muurwerk dat niet conform de huidige percelering georiënteerd is, anderzijds het muurwerk georiënteerd conform de huidige percelering. Het muurwerk georiënteerd conform de huidige percelering oversnijdt consequent het oudere muurwerk. De niet-conform huidige percelering georiënteerde structuren kennen meerdere onderscheiden oriëntaties, die wijzen op zowel verschillende bouwfasen.</p><p>Na detailanalyse konden de resten in een vijftal fasen worden ingedeeld. De eerste fase (1200-1300 na Chr.) is zeer summier vertegenwoordigd door middel van een kuil en enkele 13e-eeuwse fragmenten aardewerk aangetroffen in de oudste fase van een gracht. De resten van de 2e fase (1275-1525) zijn beter vertegenwoordigd in de vorm van verschillende muurdelen en diverse grachten die ook zichtbaar zijn op de Van Deventerkaart. De derde fase (1610-1650) is vertegenwoordigd door een bakstenen gebouw, enkele niet nader determineerbare muurdelen en twee palenrijen. Een groot deel van de structuren valt binnen de vierde fase (1610-1780) en kan daarbinnen niet veel beter gesitueerd worden. De laatste fase (ca. 1780) wordt bestreken door muurwerk waarvan de oriëntatie overeenkomt met de oriëntatie van de huidige percelering en dat consequent alle sporen oversnijdt. Er kan geen twijfel over bestaan dat, voor zover binnen de onderzochte proefsleuven gelegen, de laatste bovengrondse resten (voor zover nog aanwezig) van de Commanderie rond 1780 gesloopt zijn om plaats te maken voor een landhuis.</p>