Replication Data for: Transect-rapport 5457: Geleen, Rijksweg-Zuid 89 Gemeente Sittard-Geleen (L) Archeologisch bureauonderzoek (BO) en inventariserend Veldonderzoek (IVO), verkennende fase

Op basis van het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied op een lösswand ligt. Deze lösswand vormt de overgang van het lössplateau ten westen van het plangebied naar het beekdal van de Keutelbeek ten oosten van het plangebied. De ondergrond bestaat waarschijnlijk uit radebrikgronden in lemig löss die gekenmerkt worden door een dikke Bt-horizont. De löss is door erosie en verspoeling van de hogere terrassen op de helling afgezet in de vorm van colluvium. Vanwege de ligging in een zogeheten ‘gradiëntzone’ van hogere, drogere delen naar lagere, watervoerende dalen, heeft het plangebied in een geschikte zone voor bewoning gelegen. Onderzoeken in de omgeving van het plangebied hebben aangetoond dat bewoning in de omgeving van het plangebied daadwerkelijk plaatsvond. Zo zijn circa 800-1000 m ten noorden van het plangebied meerdere vindplaatsen uit het Neolithicum bekend (LBK-cultuur). Circa 300 m ten noordoosten en 700 m ten zuidoosten zijn eveneens meerdere vindplaatsen (voornamelijk afvaldumps) uit de Late Middeleeuwen aangetroffen. In het plangebied kunnen archeologische resten uit alle periodes aangetroffen worden, maar er worden met name resten en sporen uit het Neolithicum en Late Middeleeuwen verwacht. Het plangebied is op basis van historische kaarten veelal in gebruik geweest als bouwland en een westoost georiënteerde weg, waardoor eventuele vindplaatsen in de löss door de aanwezigheid van een pakket colluvium relatief goed geconserveerd zijn. Tussen 1925 en 1970 hebben zowel in het zuiden als in het noorden van het plangebied twee woningen gestaan, waardoor hier het archeologisch niveau mogelijk verstoord is geraakt. Omdat niet bekend is in hoeverre deze verstoringen plaatsgevonden hebben, is in het plangebied een hoge archeologische verwachting op resten uit de periode Laat-Paleolithicum-Nieuwe Tijd vastgesteld. Oudere, Midden-Paleolithische resten kunnen theoretisch gezien tot circa 6,0 m -Mv in situ in het löss begraven liggen. Omdat de geplande ingrepen niet dermate diep reiken, worden deze resten binnen het onderzoek buiten beschouwing gelaten