Transect-rapport 2089: Archeologisch Bureauonderzoek. Lisserbroek, Liserdijk 410, Gemeente Haarlemmermeer (NH)

<p>In februari 2019 is een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Lisserdijk 410 in Lisserbroek (gemeente Haarlemmermeer). De aanleiding voor het onderzoek vormt de aanvraag van een omgevingsvergunning die de realisatie van een bedrijfswoning in het plangebied mogelijk moet maken. Bij de voorgenomen werkzaamheden zal grondverzet plaatsvinden, waardoor de oorspronkelijke bodem en daarmee eventueel aanwezige archeologische resten in het gebied kunnen worden verstoord. Het perceel heeft een oppervlakte van circa 645 m2, waarop een bedrijfswoning met een omvang van 120 m2 zal worden geplaatst. In het bestemmingsplan ten aanzien van het bestemmingsplan “Lisserbroek” zijn archeologische waarden niet opgenomen en als zodanig niet beschermd. Op grond van de Erfgoedverordening 2016 Haarlemmermeer is echter een Vangnet archeologie opgenomen (artikel 23). Dit vangnet is van kracht om archeologisch waardevolle gronden te kunnen beschermen, ook in de gebieden waar de bescherming van archeologische waarden in het bestemmingsplan nog niet is geregeld. De strekking van dit artikel is te waarborgen dat mogelijk in deze gronden aanwezige archeologische waarden niet worden verstoord, tenzij daaraan aandacht is besteed die gelijkwaardig is aan waartoe artikel 3.1.6 van het Besluit ruimtelijke ordening verplicht, door middel van de verwachtingskaarten of eigen onderzoek dat aan die eisen kan voldoen. Door middel van dit archeologisch vooronderzoek wordt invulling gegeven aan deze onderzoeksplicht. </p><p>Het archeologisch vooronderzoek bestaat hier uit een Archeologisch Bureauonderzoek (BO) Het doel van het archeologisch bureauonderzoek is het specificeren van de archeologische verwachting, dat wil zeggen het aan de hand van beschikbare en nieuwe informatie over de archeologie, cultuurhistorie, geomorfologie, bodemkunde en grondgebruik, bepalen van de kans dat binnen het plangebied archeologische resten kunnen voorkomen.<br> <br>Op basis van het bureauonderzoek is vastgesteld dat het plangebied een lage archeologische verwachting heeft op de aanwezigheid van archeologische resten.<br>• Het plangebied bevindt zich in een droogmakerij, die in eerste instantie in de loop van de 17e eeuw is aangelegd (Lisserbroek Polder). Hierbinnen bevond het plangebied zich in het oostelijk deel, grenzende aan het toenmalige Haarlemmermeer. Hier werd toen niet gewoond. Hiervoor ontbreken aanwijzingen op historisch kaartmateriaal. Waarschijnlijk was het in gebruik als weiland. Vanaf het midden van de 19e eeuw is het plangebied opnieuw drooggemaakt. Daarbij is door het graven van de Ringvaart en de aanleg van de Lisserdijk het plangebied buitendijks komen te liggen. Het plangebied bevindt zich hierbij aan de voet van de dijk. Daarlangs is in de loop van de 19e eeuw bebouwing aangelegd, maar het plangebied is in die periode onbebouwd geweest. Later, sinds de jaren ’70 van de 20e eeuw is er wel een woning gebouwd die in 2010 weer is gesloopt. Het plangebied heeft zodoende een lage archeologische verwachting op de aanwezigheid van resten uit de Nieuwe tijd.<br>• Theoretisch gezien is bewoning op veen mogelijk. Op basis van boringen uit het Dinoloket valt echter af te leiden dat in de ondergrond van het plangebied mogelijk nog beperkt veen aanwezig is (circa 60 cm). Dit veen is restveen: de oorspronkelijke top van het veen is verdwenen door erosie en afgraving van het veen. Tevens zal het door ontwatering als gevolg van de wateronttrekking in het gebied volledig zijn vergaan (geoxideerd). Ook bestaat de kans dat het veen door de bouw en sloop van de voormalige woning in het plangebied verstoord is geraakt, aangezien het veen zich vlak onder het maaiveld kan bevinden. Doordat het veen volledig gedegradeerd is, is het in zijn geheel niet meer archeologisch relevant te noemen. De verwachting op resten (uit de periode Bronstijd-Late Middeleeuwen) is zodoende laag (nihil).<br>• Tot slot is de top van de wadafzettingen van het Laagpakket van Wormer (Formatie van Naaldwijk) als een potentieel niveau aan te wijzen. Dit kan het geval zijn als er sprake is van een nabijgelegen getijdegeul in de ondergrond met oeverwallen, die hoog en droog genoeg waren. Op grond van het AHN is de aanwezigheid hiervan niet af te leiden. Daarbij zijn resten uit deze periode vooralsnog zeldzaam en is de kans dat daadwerkelijk resten op dit niveau in het plangebied gevonden worden erg klein. Daarom is de verwachting op resten uit het Neolithicum laag.<br>• Oudere resten zijn binnen het plangebied niet te verwachten. Op het dekzand zouden resten uit het Paleolithicum-Mesolithicum aanwezig kunnen zijn (op circa 8,0 m -Mv), maar de trefkans van dergelijke resten is uitermate klein.</p>