’s-Gravenwaardsedijk 44 te Tolkamer

KSP Archeologie heeft een archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek, verkennende fase (IVO-(O)verig); booronderzoek) uitgevoerd voor de locatie aan de ’s-Gravenwaardsedijk 44 in Tolkamer (gemeente Zevenaar). Het onderzoek is uitgevoerd voor de aanvraag van een bestemmingsplanwijziging voor de nieuwbouwplannen van vier appartementen en een twee onder één kap woning. Het doel van het archeologisch bureauonderzoek was het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Op basis van de landschappelijke ligging op oever-/komafzettingen op beddingafzettingen van de Waal uit de Late IJzertijd tot en met de Nieuwe Tijd Vroeg geldt voor het plangebied geen verwachting meer voor zowel vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum tot en met het Midden-Neolithicum als voor nederzettingsresten uit het Laat-Neolithicum tot en met de Midden-IJzertijd. Voor het plangebied geldt voor nederzettingsresten uit de Late IJzertijd tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw) een hoge verwachting. Voor het plangebied geldt een lage verwachting voor huisplaatsen en bijbehorende sporen uit de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe Tijd Vroeg. Voor het plangebied geldt een hoge verwachting voor resten van een dijk en resten die samenhangen met historische bebouwing uit de Nieuwe Tijd Midden tot en met de Nieuwe Tijd Laat. Vervolgens is deze verwachting getoetst door middel van een inventariserend veldonderzoek, verkennende fase. Uit het booronderzoek is gebleken dat de natuurlijke ondergrond gebaseerd op boring 1 vanaf 250 cm -mv bestond uit zandige beddingafzettingen, die tussen 180-250 cm werden afgedekt door een 70 cm dik pakket oeverafzettingen, die vanaf het maaiveld tot 180 cm -mv werden afgedekt door komafzettingen. In boring 3 was het bovenste deel van de bodem tot een diepte van 170 cm -mv verstoord, wat eventueel zou kunnen wijzen op de aanwezigheid van een loopgraaf. De bodemvorming in de komafzettingen is een vlakvaaggrond. In de oever- en/of beddingafzettingen is geen bodemvorming of een archeologische laag aangetroffen. De kans dat in deze afzettingen bewoningssporen aanwezig zijn wordt laag ingeschat. Aangezien er al in het bureauonderzoek geen verwachting meer gold voor vuursteenvindplaatsen van jagers-verzamelaars uit het Laat-Paleolithicum tot en met Midden-Neolithicum en nederzettingsresten vanaf de late IJzertijd tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw) blijft op basis van bovenstaande deze verwachting gehandhaafd. Op basis van bovenstaande is de hoge verwachting voor nederzettingsresten vanaf de Late IJzertijd tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw) bijgesteld naar laag. De resultaten van het booronderzoek geven geen aanleiding om de lage verwachting voor resten uit de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe Tijd Vroeg bij te stellen. Dit geldt ook voor de hoge verwachting voor resten uit de Nieuwe Tijd Midden tot en met de Nieuwe Tijd Laat. Op basis van de intactheid van de bodem in het plangebied kan een archeologische vindplaats aanwezig zijn. Wanneer de geplande graafwerkzaamheden dieper reiken dan 30 cm beneden maaiveld kunnen eventueel aanwezig archeologische resten verloren gaan en is vervolgonderzoek noodzakelijk. KSP Archeologie heeft vervolgonderzoek geadviseerd in de vorm van sloopbegeleiding en een proefsleuvenonderzoek (waarderende fase) om vast te stellen of in het plangebied archeologische resten aanwezig zijn en zo ja, welke waardering hieraan gegeven kan worden.