Plangebied Euvelgunnerheem te Groningen

<p>
De sporen en vondsten die bij de archeologische begeleiding in de boerderij zijn aangetroffen, kunnen -
niet geheel verwonderlijk- vooral worden gerelateerd aan de nieuwetijdse bewoning van de
boerderijplaats. De oudste sporen van de boerderij die bij de begeleiding zijn gedocumenteerd kunnen
gerelateerd worden aan de eerste steenbouwfase van de boerderij, ui t de tweede helft van de 17e of uit
de 18e eeuw. Ook zijn sporen gevonden die dateren uit het eind van de 19e of het begin van de 20e
eeuw, toen de achtergevel van de schuur van de boerderij iets naar het westen werd verplaatst , en
sporen uit de eerste helft van de 20e eeuw, die te maken hebben met het vernieuwen van het voorhuis,
de bouw van de bijschuur en de verbouwing van de keuken. Onder de funderingen en muren is in een
deel van de werkputten een circa 0,25 m dikke cultuurlaag aanwezig, waarin veel vondstmateriaal uit
vooral de nieuwe tijd is gevonden, maar waarin tevens wat laatmiddeleeuws aardewerk aanwezig is.
Aan de westkant van de boerderij zijn onder deze cultuurlaag kleilagen gedocumenteerd die naar
beneden toe overgaan in slappe klei en afzettingen van de Hunze betreffen.
</p><p>
Sporen van een eventueel laatmiddeleeuwse voorganger in houtbouw van de boerderij of van een
laatmiddeleeuws erf, zijn niet gevonden. Het enige spoor wat op basis van het gebruikte bouwmateriaal
een laatmiddeleeuwse datering kan hebben, betreft muur S31 onder muur S27. De kloostermoppen die
in deze muur zijn gebruikt dateren uit de 14e of 15e eeuw, maar hoeven niet van de locatie zelf
afkomstig te zijn en kunnen voor de fundering van de eerste stenen boerderij zijn aangevoerd.
</p><p>
De vondst van laatmiddeleeuws aardewerk sluit aan bij een eerder uitgevoerde cultuurhistorische/
archeologische inventarisatie binnen het plangebied, waarbij laatmiddeleeuwse kogelpotscherven
werden gevonden. Zowel deze aardewerkvondsten als de scherven aardewerk die bij het huidige
onderzoek zijn gevonden, laten zien dat de locatie van de boerderijplaats Euvelgunnerheem in de late
middeleeuwen moet zijn gebruikt en vermoedelijk ook bewoond.
</p>