Κοινωνιολογική μελέτη: Λαύριο

Η παρούσα ψυχοκοινωνική μελέτη βασίζεται σε ένα πρωτότυπο εμπειρικό υλικό, το οποίο συνδυάζει συνεντεύξεις αφηγήσεων ζωής με 50 κατοίκους του Λαυρίου Αττικής και εκτεταμένες εθνογραφικές σημειώσεις πεδίου. Διερευνά πώς διακριτοί τρόποι σχετίζεσθαι με τον κόσμο, συνυφαίνονται με έμφυλες, ταξικές, γενεακές και εθνοτοπικές ταυτότητες σε ένα μεταβιομηχανικό προάστιο. Αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά στην αποβιομηχάνιση και τη μεταβιομηχανική μετάβαση σε μια συγκεκριμένη περιοχή, το βιβλίο εξετάζει τους τρόπους που διέρχονται οι άνθρωποι για να σχετισθούν με τον κοινωνικό και ψυχικό τους κόσμο, σε ένα πλαίσιο που φέρει έντονα τα χαρακτηριστικά της ύστερης νεωτερικότητας. Η βασική συμβολή του βιβλίου έγκειται στην εμπειρική εφαρμογή και επέκταση της σχεσιακής κοινωνιολογίας του Hartmut Rosa, αλλά και της θεωρίας της αλλοτρίωσης της Rahel Jaeggi. Οι δύο αυτές βασικές θεωρητικές αναφορές συνδυάζονται με δύο επιπλέον θεωρητικούς πυλώνες: την Γουινικοτιανή ψυχανάλυση και την θεωρία της διαστρωμάτωσης.