การบริหารองค์การนิตยสาร Mint

การศึกษา “การบริหารองค์การนิตยสาร Mint” ผู้ศึกษามีวัตถุประสงค์ในการศึกษาเพื่อให้ทราบถึงการบริหารองค์การนิตยสาร Mint และแบบจำลองธุรกิจ (Business Model) ของนิตยสาร Mint ผู้ศึกษาใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ รวบรวมโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับเจ้าของกิจการและคณะผู้บริหารนิตยสาร Mint จำนวน 5 คน ร่วมกับการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมและเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 รวมระยะเวลา 1 เดือนผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยภายในที่มีความสำคัญมากที่สุดในการบริหาร คือ ความสามารถทางวิชาชีพ เนื่องจากการดำเนินกิจกรรมหลักขององค์การคือ งานกองบรรณาธิการที่ผลิตสื่อในรูปแบบนิตยสารและบนสื่อใหม่ เนื่องจากบุคลากรขององค์การมีความรู้ความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ในการผลิตเนื้อหานิตยสาร อีกทั้งยังมีเครือข่ายความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับผู้โฆษณาและศิลปิน เพื่อเสริมจุดแข็งให้กับการบริหารงานองค์การให้เติบโตต่อไป โดยนิตยสาร Mint แบ่งการทำงานออกเป็น 2 ฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายทัศนศิลป์ (Visual Arts) ที่ดูแลเรื่องภาพและองค์ประกอบศิลป์ของผลงานนิตยสาร และฝ่ายเนื้อหา (Content) ที่ดูแลด้านการนำเสนอเนื้อหาในรูปแบบต่าง ๆ ผ่านสื่อรูปแบบนิตยสารและสื่อสังคม โดยทั้ง 2 ฝ่าย จะทำงานร่วมกันในการผลิตผลงานและประสานงานกับด้านฝ่ายขายและการตลาดเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้โฆษณาในอีกทีหนึ่ง ปัจจัยภายในที่สำคัญต่อมาคือ ด้านการจัดการ มีโครงสร้างองค์การแบบแผ่ เนื่องจากเป็นองค์การขนาดเล็กและเพิ่มเริ่มก่อตั้ง มีจำนวนผู้บริหารและพนักงานรวมกันทั้งหมด 7 คน กลุ่มบุคลากรในองค์การมีการทำงานในลักษณะการทำงานแบบกองบรรณาธิการ มีลักษณะวิธีการทำงานเป็นทีม (Teamwork) และทำงานได้หลากหลาย (Multitasking) รวมถึงได้ว่าจ้างบุคลากรจากภายนอกเพิ่มเติมที่จำเป็นต่อการดำเนินการผลิตผลงาน ส่วนด้านเทคโนโลยีนั้น ทางนิตยสารได้ทำการว่าจ้างบริษัทภายนอกองค์การเป็นผู้ดำเนินการในการจัดซื้อกระดาษ ทำเพลทแม่พิมพ์ แยกสี เรียงพิมพ์ และพิมพ์เป็นรูปเล่ม แต่ทางนิตยสารก็ยังติดตามข่าวสารและมีการตรวจสอบคุณภาพเทคโนโลยีการพิมพ์เช่นเดียวกัน เพื่อให้ได้งานพิมพ์เป็นไปตามมาตรฐานที่องค์การผู้ซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างและเจ้าของลิขสิทธิ์กำหนดปัจจัยภายนอกที่ส่งผลต่อการบริหารองค์การมากที่สุด ประกอบด้วย 3 ด้าน คือ ด้านความสนใจและความต้องการของผู้รับสารที่เป็นกลุ่มเป้าหมายมิลเลนเนียล และ Gen Z เนื่องจากนิตยสาร Mint มีการเจาะจงเฉพาะในตลาดเฉพาะกลุ่มตามกลยุทธ์ ตลาดฐานแฟนคลับ (Fanbase Economy) ทำให้มีจุดเด่นที่แตกต่างจากนิตยสารฉบับอื่น ๆ รวมถึงด้านแรงกดดันทางเศรษฐกิจจาก 2 ด้าน ได้แก่ ด้านเศรษฐกิจ มาจากผู้โฆษณาที่เป็นสินค้าแบรนด์เนมที่กำลังขยายฐานกลุ่มเป้าหมายใหม่ที่เป็นคนกลุ่มมิลเลนเนียล และ Gen Z มากขึ้น รวมถึงปัจจัยด้านแหล่งข้อมูล เหตุการณ์และวัฒนธรรม ได้แก่ ศิลปินและค่ายต้นสังกัด กระแสนิยมวัฒนธรรมเกาหลีและกระแสนิยมซีรีส์วายในประเทศไทยล้วนส่งผลกระทบต่อการบริหารงานนิตยสาร Mintด้านแบบจำลองธุรกิจของนิตยสาร Mint ได้มอบข้อเสนออันทรงคุณค่าแก่กลุ่มเป้าหมายคือ การเป็นนิตยสารแฟชั่นพรีเมียมสื่อแรกในประเทศไทย ที่นำเสนอเนื้อหาแฟชั่นและไลฟ์สไตล์แก่กลุ่มเป้าหมายที่เป็นคนมิลเลนเนียล และ Gen Z ผ่านการนำเสนอโดยใช้รูปภาพนำเนื้อหา (Photo Driven) และสร้างการจดจำแก่กลุ่มเป้าหมายตามปรัชญาขององค์การที่ต้องการนำเสนอสิ่งสดใหม่ให้แก่กลุ่มเป้าหมาย ด้วยการเป็นสื่อแรกที่ทำได้และมีความพิเศษเฉพาะ (Exclusive) และไม่เคยมีนิตยสารฉบับไหนเคยทำมาก่อน ผ่านรูปแบบกลยุทธ์ทางการตลาด ตลาดฐานแฟนคลับ ที่ใช้ศิลปินดาราที่มีชื่อเสียงและอยู่ในกระแสและความสนใจของกลุ่มเป้าหมาย ทำให้เห็นถึงความเชื่อมโยงคุณค่าของสินค้าและบริการในการเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายของนิตยสาร Mint ผ่านช่องทางต่าง ๆ 3 รูปแบบ ทั้งสื่อเก่า สื่อใหม่ และการจัดกิจกรรมพิเศษควบคู่กันไป สะท้อนให้เห็นว่านิตยสารไม่ได้เป็นเพียงสื่อด้านเดียวอีกต่อไป ซึ่งนิตยสาร Mint มีการนำเสนอจุดขายที่เข้มแข็ง ใช้ศิลปินดาราและผู้ทรงอิทธิพลเข้ามาเป็นตัวช่วยในการสื่อสารแทนการโฆษณาและการสื่อสารทางตรงจากทางเล่มนิตยสาร เพื่อดึงดูดกลุ่มเป้าหมายเข้ามาสู่องค์การ สร้างประโยชน์ให้แก่องค์การในแง่รายได้และการโฆษณาประชาสัมพันธ์ของนิตยสารต่อไป