Religion in Turkish diplomacy

Celem poznawczym artykułu jest polityczna analiza religii w dyplomacji Turcji, zwrócenie uwagi na jej znaczenie, specyfikę i funkcję. Na potrzeby podjętego problemu przyjęto następujące założenia badawcze. Po pierwsze, religia w dyplomacji tureckiej jest instrumentem jej wpływu na zachowania innych państw. Wykorzystując ją, władze Republiki Turcji realizują ważne cele swojej polityki zagranicznej, w tym zmianę systemu międzynarodowego na wielobiegunowy, wzmacnianie i rozszerzanie istniejących stref wpływów głównie na Bałkanach Zachodnich i Bliskim Wschodzie. Po drugie, ze względu na przedłużający się kryzys gospodarczy, krytykę ze strony opozycji i części społeczeństwa, wzmacnianie pozycji międzynarodowej Turcji i rozszerzanie jej stref wpływów ma na celu mobilizację nacjonalistycznego i konserwatywnego elektoratu prezydenta Erdogana oraz wzmocnienie jego wizerunku jako silnego przywódcy i męża stanu. Po trzecie, w ostatnich latach, pod wpływem radykalizacji polityki wewnętrznej prezydenta Erdogana, wykształcił się „turecki model islamski”. Do niedawna był to związek wartości konserwatywnych, liberalizmu gospodarczego i demokracji. Obecnie trzeci element stracił na znaczeniu. Ta zmiana, w połączeniu z antyzachodnią retoryką i działaniami, zmniejsza skuteczność religii w tureckiej dyplomacji.