Berkel en Rodenrijs, Molenweg 87-89 (Gemeente Lansingerland, ZH) Een Archeologisch Bureauonderzoek

<p>De oudste archeologische resten kunnen worden verwacht in de top van het Pleistocene dekzand uit het einde van de laatste ijstijd. Dit niveau ligt echter op circa 18 meter onder NAP (20 meter onder maaiveld) en wordt vanwege de geringe ontgravingsdiepte buiten beschouwing gelaten. Toen het gebied in een getijdengebied veranderde, was bewoning alleen nog mogelijk op kreekruggen en opgeslibte kwelders. Uit de omgeving zijn geen resten bekend uit deze laatste periode. De verwachting is hiervoor dan ook laag. Vanaf het midden van het neolithicum raakt het gebied overgroeid met veen. Na het ontstaan van de beddinggordel van Schie omstreeks 150 vC is bewoning mogelijk op oeveren beddingafzettingen. Vanaf de elfde eeuw wordt het omringende veengebied ontgonnen. Door inlinking van het veen ligt de Schie beddinggordel hoger dan de omgeving en is daarom een geschikte bewoningslocatie. Er is daarom een middelhoge verwachting voor archeologische waarden uit de late ijzertijd tot en met de nieuwe tijd. Het kan gaan om resten van nederzettingen of akkers. Indicatoren hiervan kunnen bestaan uit scherven aardewerk, houtskool en artefacten van bijvoorbeeld metaal, bot of steen. Ook kunnen sporen worden aangetroffen zoals greppels, waterputten, (paal)kuilen of akkerlagen. Resten kunnen vanaf het maaiveld worden verwacht. Archeologische waarden zijn waarschijnlijk al behoorlijk verstoord door de huidige aanbouw (82 vierkante meter). Deze beslaat 43 procent van de oppervlakte van de voorgenomen nieuwbouw (191 vierkante meter). Daarbij heeft er voor de bouw van de woning mogelijk een weg door het gebied gelopen die verstoringen kan hebben veroorzaakt.</p>