Regelstation Waskemeer te Wijnjewoude, gemeente Ooststellingwerf

Uit het bureauonderzoek is gebleken dat het plangebied vanaf het Laat Paleolithicum in een landschap met dekzand lag. Tijdens het Holoceen werd het klimaat warmer en ontstonden in laaggelen gebieden moerassen. Op de bodemkaart is te zien dat het plangebied volledig gelegen is in veldpodzolgronden. Op veldpodzolgronden is vanaf het Laat Paleolithicum tot en met de Bronstijd de kans op het vinden van archeologische vindplaatsen middelhoog. Vanaf de IJzertijd en tot de en met de Nieuwe Tijd geldt een lage archeologische verwachting. Het gaat hierbij vooral om sporen van nieuwe tijdse veenontginning. Deze resten kunnen vanaf het maaiveld verwacht worden. Op basis van het historische kaartmateriaal zijn geen aanwijzingen gezien voor de aanwezigheid van resten van bebouwing uit de periode Nieuwe Tijd in het plangebied. Uit het veldonderzoek is bevestigd dat het plangebied in op een dekzandgebied ligt. In de meeste boringen is de bodem verstoord tot in de C-horizont. Die verstoring van de top van het dekzand is zeer waarschijnlijk het gevolg van antropogene activiteiten die het dekzand hebben omgewoeld, waardoor een eventueel aanwezige podzol (E- en B-horizont) verstoord of verdwenen kan zijn. De kans op het vinden van intacte archeologische resten is daarom laag. Een uitzondering vormen boringen 4 en 6. Hier is onder de bouwvoor een restant van een podzolbodem gevonden. Op basis hiervan wordt de kans op het aantreffen van resten vanaf het Laat-Paleolithicum tot en met de Bronstijd als middelhoog ingeschat. Tijdens het veldonderzoek zijn de cultuurhistorische waarde van de leidijk in acht genomen. Bij boring 12 is er met speciale aandacht gezocht naar sporen die kunnen duiden op de constructie van de dijk. Deze zijn echter niet gevonden.