Heijen. De Smele. Definitief Archeologisch Onderzoek

<p>In opdracht van de gemeente Gennep werd ter plaatse van het nieuwbouwplan De Smele te Heijen een Definitief Archeologisch Onderzoek uitgevoerd door BAAC bv van 22 augustus tot 15 september 2006. De geplande woningbouw betekende een ernstige verstoring van het aanwezige bodemarchief. Tijdens het vooronderzoek waren grondsporen en vondsten gedaan die wezen op het voorkomen van een nederzetting uit het Midden- en/of Laat Neolithicum, de Bronstijd en de IJzertijd. De meest bijzondere vondst betrof een mogelijke huisplattegrond uit de Bronstijd. Aangezien behoud in situ niet mogelijk was is besloten tot een Definitief Archeologisch Onderzoek. De vindplaats is gelegen in het rivierduinengebied ten oosten van de Maas, waarbij de Maas zelf circa 500 meter ten zuidwesten van de onderzoekslocatie ligt. In het dal van een oude Maasmeander, circa 125 meter naar het zuiden, ligt de Kleefse Beek. De natuurlijke ondergrond bestaat uit stuifzand met bovenin een natuurlijke bodemopbouw; dit is het prehistorische niveau. Hierboven bevindt zich een middeleeuwse akkerlaag. De meerderheid van het vondstmateriaal uit de akkerlaag dateert uit de periode 900-1200 na Chr. In de akkerlaag en de B-horizont werden echter ook vondsten gedaan uit de Romeinse Tijd en de Vroege Middeleeuwen. In de directe omgeving moeten dus nederzettingen uit deze perioden hebben gelegen. Na een onderbreking in gebruik van de akker, veroorzaakt door verstuivingen werd het terrein aan het eind van de 14de of in de 15de eeuw opnieuw in gebruik genomen als akker. Dit leidde tot het ontstaan van een esdek waardoor de onderliggende sporen goed bewaard zijn gebleven. Hoofddoel van het onderzoek was de mogelijke huisplattegrond uit de Vroege- of Midden Bronstijd. Uiteindelijk zijn zeven gebouwstructuren herkend daterend uit de Midden Bronstijd A en de Vroege-Midden IJzertijd. De huisplattegrond die ontdekt was tijdens het vooronderzoek bleek uit de Midden Bronstijd A te dateren. De nog aanwezige structuur met afmetingen van 3,5 x 13,5 meter was noordwest ? zuidoost georiënteerd. De hoofdconstructie bestond uit twee rijen van zes paalsporen. De overspanning bedroeg circa 3,5 meter. Waarschijnlijk hebben we hier te maken met een drieschepige huisplattegrond waarbij de wand nog 1,2 tot 1,4 m buiten de dakdragende stijlen ligt. Deze zou dan hier niet geconserveerd zijn. De overige paalsporen zouden het resultaat zijn van verbouwingen en reparaties. Duidelijke ingangen zijn niet aan te wijzen. De plattegrond lijkt op huisplattegronden zoals die bekend zijn uit de Midden Bronstijd B maar de tussenafstand tussen de dakdragende middenstaanders is groter en onregelmatiger dan het geval is bij huisplattegronden uit de periode Midden Bronstijd B. Doordat verder geen betrouwbare huisplattegronden bekend zijn uit de periode Midden Bronstijd A is een vergelijking met andere plattegronden niet mogelijk. In het noorden van het onderzoeksgebied werd een deel van een tweede, slecht geconserveerde, huisplattegrond aangetroffen. In de sporen werd geen vondstmateriaal aangetroffen. De regelmatige drieschepige plattegrond en een concentratie van vondstmateriaal uit de Midden Bronstijd boven de paalsporen wijst erop dat deze structuur ook uit de Midden Bronstijd dateert. De verspreidingspatronen van diverse materiaalcategorieën wijzen erop dat ten noordwesten van het onderzoekgebied mogelijk een derde huisplattegrond uit de Midden Bronstijd heeft gelegen. In het uiterste zuidoosten van het onderzoeksgebied werd een wandgreppel van een ander slecht geconserveerd gebouw gevonden. Waarschijnlijk dateert het uit de IJzertijd. De overige structuren bestaan uit spiekers en mogelijk ook een bijgebouw die in de Vroege-Midden IJzertijd gedateerd moeten worden. De kern van de IJzertijd nederzetting lag vermoedelijk ten westen van het onderzoeksgebied.</p>