การไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาในชั้นพนักงานสอบสวน

กระบวนการยุติธรรมทางอาญาของประเทศไทยประสบปัญหาปริมาณคดีอาญาเข้าสู่ระบบจำนวนมากจนทำให้ขาดประสิทธิภาพในการบริหารจัดการคดี กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาจึงถูกนำมาใช้เป็นทางเลือกหนึ่งในการเบี่ยงเบนคดีอาญาออกจากกระบวนการยุติธรรม การค้นคว้าอิสระฉบับนี้ ได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562 เฉพาะในส่วนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาในชั้นการสอบสวน โดยศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายไทย กฎหมายฝรั่งเศส และกฎหมายญี่ปุ่นพบว่า กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาในชั้นการสอบสวนตามพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562 กำหนดประเภทคดีอาญาที่สามารถไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาได้ไว้อย่างจำกัด อีกทั้งยังขาดมาตรการในการป้องกันผู้ต้องหาที่มีแนวโน้มในการกระทำความผิดซ้ำไม่ให้เข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ย เพื่อให้การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชั้นการสอบสวนเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ จึงเสนอให้ มีการแก้ไขพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562 โดยเพิ่มเติมประเภทคดีที่สามารถไกล่เกลี่ยได้ในชั้นการสอบสวน และเพิ่มมาตรการในการป้องกันไม่ให้ผู้ต้องหาที่มีแนวโน้มในการกระทำความผิดซ้ำสามารถเข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญาได้