ผลกระทบของมาตรการห้ามนำเข้าเศษกระดาษของจีนที่มีต่ออุตสาหกรรมกระดาษไทย

งานศึกษานี้ศึกษาผลกระทบของมาตรการห้ามนำเข้าเศษกระดาษของจีนภายใต้นโยบายการลงดาบแห่งชาติ (National Sword Policy) ที่มีต่อการนำเข้าเศษกระดาษของไทย และการส่งออกเยื่อกระดาษรีไซเคิลของไทย ผลการศึกษาพบว่าในช่วงแรกที่มีการห้ามนำเข้าเศษกระดาษในปี ค.ศ. 2018 ปริมาณนำเข้าเศษกระดาษของไทยเพิ่มขึ้นร้อยละ 40.00 โดยผลของมาตรการมีผลในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 เป็นต้นมา นอกจากนี้ เมื่อจีนห้ามนำเข้าเศษกระดาษทุกประเภทในปี ค.ศ. 2021 ทำให้ปริมาณการนำเข้าเศษกระดาษของไทยเพิ่มขึ้นร้อยละ 59.01 มาตรการห้ามนำเข้าเศษกระดาษของจีนยังมีผลให้ไทยนำเข้าเศษกระดาษเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในการนำเข้าเศษกระดาษนำไปผลิตเป็นเยื่อกระดาษรีไซเคิลเพื่อส่งออกไปยังจีนมากขึ้น เนื่องจากผู้ผลิตจีนต้องการนำเข้าเยื่อกระดาษรีไซเคิลเพื่อนำไปผลิตเป็นกระดาษคราฟท์สำหรับผลิตบรรจุภัณฑ์ต่อไป ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงดุลยภาพในระยะยาว (Cointegration) พบว่า ปริมาณการส่งออกเยื่อกระดาษรีไซเคิลจากไทยไปยังจีน และดัชนีผลผลิตภาคอุตสาหกรรมของไทย มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกันกับปริมาณการนำเข้าเศษกระดาษของไทย ณ ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ขณะที่ดัชนีค่าเงินบาทที่แท้จริง และราคาเฉลี่ยของเศษกระดาษนำเข้า มีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงกันข้ามกับการนำเข้าเศษกระดาษของไทยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับผลการวิเคราะห์ระยะสั้นด้วยแบบจำลอง Vector Error Correction Model (VECM) พบว่า ปริมาณการนำเข้าเศษกระดาษของไทยมีการปรับตัวเพื่อตอบสนองต่อความเบี่ยงเบนจากดุลยภาพระยะยาว โดยมีความเร็วในการปรับตัวกลับสู่ดุลยภาพที่ประมาณร้อยละ 22.78 ต่อเดือน นอกจากนี้ การวิเคราะห์ผลกระทบจากความผันผวนอย่างฉับพลัน (Impulse Response Function) แสดงให้เห็นว่า เมื่อปริมาณการส่งออกเยื่อกระดาษรีไซเคิลจากไทยไปจีนเพิ่มขึ้นร้อยละ 1 จะส่งผลให้การนำเข้าเศษกระดาษของไทยตอบสนองในทิศทางเดียวกัน โดยมีผลกระทบสูงสุดในเดือนที่ 2 และกลับเข้าสู่ดุลยภาพภายใน 6 เดือน ทั้งนี้ ตัวแปรอื่น ๆ ในระบบมีแนวโน้มปรับเข้าสู่ดุลยภาพในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน