Replication Data for: Transect-rapport 2012: Een Archeologisch Bureauonderzoek. Maasbracht, Linnerweg, Hoogspanningsstation (BO1, 2, 3a, 3b, 4). Gemeente Maasgouw

Het zuiden van het plangebied ligt op een dalvlakteterras dat is afgedekt door dekzand (deelgebied BO1a, BO1c en BO2 t/m BO3). De noordelijke grens van het dalvlakteterras komt ongeveer overeen met de Broekstraat. Het dalvlakteterras en de flanken daarvan vormden aantrekkelijke bewoningslocaties vanaf het Mesolithicum. Dit blijkt uit de aanwezigheid van terreinen van (zeer) hoge archeologische waarde en vondsten in de omgeving van het plangebied (Mesolithicum, Neolithicum, de IJzertijd, Romeinse Tijd en Late-Middeleeuwen). Er zijn zowel sporen van nederzettingen als grafvelden in de omgeving bekend. Het dalvlakteterras heeft dan ook een hoge archeologische verwachting op archeologische waarden uit de periode Mesolithicum—Middeleeuwen, voor zover de bodem intact is. Vondsten uit het Laat-Paleolithicum worden binnen het plangebied niet verwacht, omdat kampementen uit deze tijd zich vaak op de randen van de hoger gelegen terrassen bevonden en langs restgeulen daarin, en het plangebied daar geen deel van uitmaakt. Ten noorden van de Broekstraat is de holocene riviervlakte van de Maas aanwezig (deelgebied BO1b en BO1e; bijlage 9). Binnen het plangebied wordt hierin een restgeul verwacht, waardoor het plangebied daar te laaggelegen en te nat voor bewoning was. Eventuele bewoning in het holocene Maasdal is gerelateerd aan hoger gelegen zones van het dal, die binnen het plangebied niet verwacht worden. De kans op het aantreffen van nederzettingen is hier dan ook klein en de archeologische verwachting is hier laag. In restgeulen van de Maas zouden echter nog wel losse vondsten zoals scheepswrakken en rituele deposities aanwezig kunnen zijn. Deze zijn met gangbare prospectiemethoden echter moeilijk op te sporen.