การพัฒนาสารควบคุมคุณภาพสำหรับเครื่องตรวจวัดแอลกอฮอล์จากลมหายใจและการประยุกต์ใช้ในสถานีตำรวจนครบาล เขตกรุงเทพมหานคร

พระราชบัญญัติจราจรทางบกระบุว่าผู้เมาแล้วขับหมายถึงผู้ขับขี่พาหนะที่มีแอลกอฮอล์ในเลือด สูงกว่า 50 มิลลิกรัมต่อเดซิลลิตรจากการตรวจวัดของเจ้าหน้าที่ตำรวจโดยใช้เครื่องมือตรวจวัดแอลกอฮอล์จากลมหายใจ ซึ่งในปัจจุบันยังขาดการควบคุมคุณภาพที่ต่อเนื่องและยังไม่มีข้อกำหนดที่แน่ชัด เนื่องจากสารควบคุมคุณภาพมีราคาสูงและเก็บไว้ใช้ได้ในระยะเวลาอันสั้น ทำให้ผลที่ได้อาจมีความคลาดเคลื่อนจากอายุการใช้งานหรือการเก็บรักษาไม่เหมาะสม งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาสารควบคุมคุณภาพสำหรับเครื่องตรวจวัดแอลกอฮอล์จากลมหายใจ ประเมินความไม่แน่นอนของการวัด และทดสอบใช้งานในสถานีตำรวจ พัฒนาโดยใช้สาร Ethyl alcohol 99.99% (CRM certified) เจือจางในน้ำกลั่น 3 ความเข้มข้นบรรจุในขวดพลาสติก ปิดด้วยแผ่นอลูมิเนียมตามด้วยฝาเกลียวพลาสติก กำหนดความเข้มข้นโดย Head Space Gas Chromatography (HSGC) ได้แก่ 28, 67, 134 mg% และประเมินความไม่แน่นอนจากการวัดตาม ISO Guide 35: 2017 ได้ความไม่แน่นอนรวมเท่ากับ +1.3925, +2.8736, +1.8231 mg% คิดเป็น +4.97, +4.29, +2.72% ของความเข้มข้นสารตามลำดับ ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ จากนั้นนำสารควบคุมคุณภาพมาทดสอบการใช้งานกับเครื่องตรวจวัดแอลกอฮอล์ในลมหายใจที่ใช้จริงในสถานีตำรวจนครบาล เขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 77 เครื่องโดยวิธีการการจำลองไอจากเครื่อง wet bath วิเคราะห์แบ่งเป็นกลุ่มตามระยะเวลาหลังจากการสอบเทียบ พบว่าในกลุ่มระยะเวลาหลังจากสอบเทียบ 0 – 2 เดือนและ 3 – 4 เดือน เฉพาะเครื่อง SD-400Touch ผ่านเกณฑ์ %Total Error ที่ CLIA กำหนด 20% จึงสามารถสรุปได้ว่าการพัฒนาด้วยวิธีดังกล่าวนี้ สามารถให้ค่าความไม่แน่นอนในการวัดที่ยอมรับได้และสามารถใช้งานได้จริงในงานประจำของสถานีตำรวจ ทั้งนี้การสอบเทียบโปรแกรมเดิมที่มีการสอบเทียบเครื่องตรวจแอลกอฮอล์จากลมหายใจทุก 6 เดือน อาจจะไม่เพียงพอ และส่งผลให้การตรวจมีความคลาดเคลื่อนเกินเกณฑ์ยอมรับได้