Getuigen Verhalen, Kamp Amersfoort, interview 003

Geïnterviewde (1919) deed als student-assistent natuurkunde mee aan de studentenstaking en was mede-uitgever van een illegaal blaadje. Dit blad werd in een oplage van 500 stuks per post verspreid. Hij moet zich melden voor verhoor, alles gaat in eerste instantie goed. De SD wil het verhoor overdoen en dan wordt hij in het Oranjehotel in Scheveningen vastgezet. Zijn bijdrage aan het illegale blaadje is nooit aan de orde geweest. Hij weet heel veel over de OD-groep en wordt overgebracht naar Kamp Amersfoort, waar hij alles nauwgezet observeert. Hij was in Kamp Amersfoort van maart 1942 tot september 1942. Na de oorlog heeft hij zijn persoonlijke ervaringen op schrift gesteld in een boek: 'Nummers, die een ziel hebben.' Toen hij in Amersfoort bij het zgn. strozakken commando kwam, was dat voor hem de hemel op aarde. Na de oorlog gaat hij werken bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken en is medeoprichter van de Europese Gemeenschap Kolen en Staal (EGKS), waar hij secretaris-generaal van is geweest. In het interview komt de Europese gemeenschap zeer regelmatig aan de orde, de gedachte daartoe is dan ook “ontstaan” bij zijn verblijf in Kamp Amersfoort. Opvallend is zijn visie op de Europese Gemeenschap, de koloniën en de handel met Duitsland. Ook zijn verhaal over de SS-kapper, die hem en een medegevangene meeneemt om een klus te doen. Ze moeten een kastje verhuizen, maar moeten eerst deze kast leegmaken. De Duitser gaat weg, in de kast ligt een brood. Ze denken aan een val, maar eten toch het brood op. Na een lange tijd komt de Duitser terug. Ze moeten het kastje oppakken en twee kamers verderop neerzetten. Daarna kunnen ze inrukken. Hij weet nog steeds niet wat hij met deze gebeurtenis aan moet.