การสลายคาร์เบนดาซิมในกุยช่ายโดยใช้ปฏิกิริยาไทเทเนียมไดออกไซด์โฟโตคะตะไลซิสที่ใช้สารยึดติดต่างกัน

การสลายคาร์เบนดาซิมในกุยช่ายโดยใช้ปฏิกิริยาไทเทเนียมไดออกไซด์โฟโตคะตะไลซิส ในการศึกษานี้แบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงที่ 1 ใช้ไทเทเนียมไดออกไซด์ (Degussa P25) ความเข้มข้นร้อยละ 1 โดยน้ำหนักต่อปริมาตรและใช้สารยึดติด 5 ชนิด คือ PEG1000, PEG2000, PEG4000, PEG6000 และ Duramax B1000 ความเข้มข้นร้อยละ 0.3, 0.5, 1 ของน้ำหนักไทเทเนียมไดออกไซด์เคลือบลงแผ่นกรองใยแก้ว เพื่อศึกษาชนิดของสารยึดติดที่เหมาะสม หลังจากทราบชนิดของสารยึดติดที่ให้ประสิทธิภาพสูงสุดในการกำจัดคาร์เบนดาซิมแล้ว จึงทำการศึกษาในช่วงที่ 2 คือการศึกษาความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ร้อยละ 0.5, 1 และ 1.5 โดยน้ำหนักต่อปริมาตร และแปรผันความเข้มข้นของสารยึดติดชนิดที่ดีที่สุดเป็นร้อยละ 0.3, 0.5, 1, 1.5 และ 2 ของน้ำหนักไทเทเนียมไดออกไซด์ (ยกเว้นเฉพาะไทเทเนียมไดออกไซด์ความเข้มข้นร้อยละ 1.5 โดยน้ำหนักต่อปริมาตร ที่แปรผันสารยึดติดในช่วงร้อยละ 0.3 – 3)ผลการศึกษาพบว่าชนิดของสารยึดติดที่ให้ประสิทธิภาพในการกำจัดคาร์เบนดาซิมตกค้างในกุยช่ายที่ดีที่สุด คือ PEG600 และความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ที่เหมาะสมกับปฏิกิริยาไทเทเนียมไดออกไซด์โฟโตคะตะไลซิสในการสลายคาร์เบนดาซิมในกุยช่าย คือ ร้อยละ 1 และ 1.5 โดยน้ำหนักต่อปริมาตร โดยการใช้ PEG6000 ร้อยละ 2 มีประสิทธิภาพดีที่สุด สามารถกำจัดสารคาร์เบนดาซิมในกุยช่ายที่มีความเข้มข้นตั้งต้น 24 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมจนไม่สามารถตรวจวัดได้จากเครื่อง HPLC นอกจากนี้ยังมีการศึกษา TiO2 loading ในช่วง 0.7 – 4 กรัมต่อลิตร พบว่า TiO2 loading ยิ่งมากยิ่งมีประสิทธิภาพในการกำจัดคาร์เบนดาซิม โดยการใช้ TiO2 loading 4 กรัมต่อลิตร ในเวลา 60 นาที ให้ประสิทธิภาพเฉลี่ยร้อยละ 94 สามารถนำไปคาดการณ์ได้ว่าการจะผ่านมาตรฐาน MRLs 3, 1 และ 0.1 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ของประเทศไทย ประเทศเกาหลี และสหภาพยุโรป ตามลำดับ ความเข้มข้นของคาร์เบนดาซิมตั้งต้นในกุยช่ายจะต้องไม่เกิน 50, 17 และ 2 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมตามลำดับ