Maaldrift-Oude Trambaan te Wassenaar, gemeente Wassenaar Een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek

<p>De ondergrond van het plangebied is gevormd in een dynamisch milieu onder steeds wisselende
omstandigheden. Het plangebied lag vanaf ongeveer 4000 v.Chr. in een getijdengebied: de eb- en
vloedbewegingen zorgden voor afzettingen van gelaagd sediment (Laagpakket van Wormer,
Formatie van Naaldwijk). Na 2500 v.Chr. neemt de invloed van de Rijn toe, met hoger debiet en
sedimentatie tot gevolg. Dit resulteerde erin dat er minder sprake was van getijdeafzettingen binnen
het plangebied en deze in een estuarium kwam te liggen, waar de Stevenshof Rijngeul actief was.</p><p>
In eerste instantie stroomde deze geul ten noorden van het plangebied waardoor het effect op het
plangebied laag bleef. Vanaf de Late Bronstijd stroomde de Stevenshof stroomgordel echter tot
ongeveer het midden van het plangebied zelf. Deze stroomgordel was destijds ca. 360-370 m
breed en 10-15 m diep. Door de Stevenshofgeul zal, mogelijk met uitzondering van de zuidwest
hoek van het plangebied, de top van het Laagpakket van Wormer, het volledige veenpakket en alle
afdekkende komklei zijn geërodeerd. Eventuele archeologische resten en sporen van vóór de Late
Bronstijd die in deze afzettingen aanwezig waren, zullen daarbij zijn verdwenen.</p><p>
In het plangebied kon ten zuidwesten van de Stevenshofgeul een oeverwal van uiterste siltige klei
tot siltig zand ontstaan van ca. 100 m breed. De top van de oever lag hoog en droog in het natte
landschap, waardoor hij geschikt was voor bewoning en landbouw vanaf de IJzertijd tot in de
Middeleeuwen. De ondergrens van de oeverafzettingen kan worden aangetroffen op een diepte
van 1,0 tot 1,4 m -NAP (ca. 0,30-1,20 m -mv). De bovengrens hiervan kan vanaf het maaiveld
worden aangetroffen, maar zal mogelijk verstoord zijn geraakt, waardoor mogelijk geen (begraven)
bodem meer aanwezig is, maar alleen diepe sporen nog aanwezig kunnen zijn.</p><p>
Tijdens de IJzertijd nam de afvoer van de Oude Rijn sterk af, waardoor er steeds meer sprake van
getijdestroming was binnen het plangebied. De Stevenshofgeul slibde langzaam dicht. Er stroomde
nog wel water door de voormalige stroomgordel van kleinere geulen, zoals de Maaldriftgeul die
door het zuidwestelijke deel van het plangebied stroomde. Deze geul was ca. 25-30 m breed en
maximaal 3,5 m diep. Van de Maaldrift is vooralsnog geen duidelijke, bewoonbare, oever
aangetroffen.</p><p>
Tijdens de Romeinse tijd was de Maaldriftgeul compleet verland. Er werd binnen het plangebied
enkel komklei afgezet bij hoogwater vanuit de ten noorden gelegen Oude Rijn. In de top van deze
afzettingen heeft zich volgens de Bodemkaart een kalkarme poldervaaggrond gevormd. Gezien de
zeespiegelstijging en de lage ligging beneden NAP is het plangebied aan de noordzijde, buiten de
oeverwal, in de Vroege Middeleeuwen waarschijnlijk te nat geweest voor bewoning of andere
activiteiten.</p><p>
Vanaf de Late Middeleeuwen werd het plangebied ontgonnen voor landbouw en/of veeteelt. De
natte grond werd ontwaterd door de aanleg van sloten, bemalingsmolens en dijken. Het plangebied
heeft getuige historische kaarten in ieder geval vanaf het begin van de 19e eeuw een functie als
weiland gehad. Er heeft ook een bosje gestaan, dat voor hakhout werd benut. Vanuit de Late
Middeleeuwen en Nieuwe tijd worden geen sporen van bewoning verwacht, maar zullen in de
ondergrond alleen landbouwsporen en sloten aanwezig zijn. Of de komklei in het gebied is
afgegraven voor baksteenfabricage is onbekend; wel bevinden zich kabels en leidingen in het
gebied, die mogelijk voor verstoring van de ondergrond hebben gezorgd.</p><p>
Binnen het plangebied kunnen archeologische belangwekkende waarden uit de IJzertijd en
Romeinse tijd worden aangetroffen op geringe diepte. Vanwege de geringe diepteligging is het
goed mogelijk dat deze door menselijke ingrepen reeds verstoord zijn geraakt.</p><p>