ความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับการสะท้อนคิดในสถานการณ์การสนทนาการสอนเป็นทีมในวิชาภาษาไทยและภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย : รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์

รายงานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับการสะท้อนคิด ในสถานการณ์การสนทนาการสอนเป็นทีมในวิชาภาษาไทยและภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย และ 2. เพื่อศึกษาการรับรู้ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีต่อ การสอนเป็นทีมในวิชาภาษาไทยและภาษาอังกฤษ และปริบททางสังคมวัฒนธรรมไทยที่เกี่ยวข้อง โดยอาศัยมุมมองในการศึกษาคือวัจนปฏิบัติศาสตร์ และวัจนปฏิบัติศาสตร์แนวปลดปล่อย ผลการศึกษาพบว่า นักเรียนรับรู้ถึงประสิทธิผลของรูปแบบการสอนเป็นทีมในวิชาภาษาไทย และภาษาอังกฤษ 6 ประการสาคัญ ได้แก่ 1. นักเรียนเข้าใจรูปแบบการสอนเป็นทีมและบทบาทของ ครู 2. นักเรียนเคารพและชื่นชมครูในฐานะบุคคลคนหนึ่ง 3. นักเรียนต้องการและรับฟังข้อเสนอแนะ จากครู 4. นักเรียนเข้าใจว่าผลลัพธ์ของการเรียนสาคัญน้อยกว่าพัฒนาการ 5. นักเรียนไว้ใจและรู้สึก ปลอดภัยกับการสอนร่วม และ 6. นักเรียนตระหนักรู้ว่าครูเชื่อมั่นว่าพวกเขาไปถึงเป้าหมายได้ ทั้งนี้ นักเรียนสะท้อนคิดผ่านกลวิธีทางภาษาที่สาคัญ ได้แก่ 1. การใช้ถ้อยคาแสดงความคิดเห็น 2. การใช้ ถ้อยคาแสดงความรู้สึก 3. การใช้ถ้อยคาลดน้าหนัก 4. การใช้มูลบท และ 5. การให้รายละเอียด ใน ด้านปริบททางสังคมวัฒนธรรมไทยที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับปฏิสัมพันธ์ในการสะท้อนคิดในสถานการณ์ การสนทนาการสอนเป็นทีมในวิชาภาษาไทยและภาษาอังกฤษสอดคล้องกับความคิดเรื่องมุมมอง ตัวตนแบบพึ่งพากันและกัน ประกอบด้วย 1. มุมมองความรักสนุก และ 2. มุมมองการอิงกลุ่มสังคม เมื่อลองเปรียบเทียบปฏิสัมพันธ์ในการสะท้อนคิดในสถานการณ์การสนทนาการสอนเป็นทีมกับเรื่อง ความรักสนุกและการอิงกลุ่มสังคมจัดเป็นคุณสมบัติเด่นอย่างหนึ่งของคนไทยที่ต่างถ้อยทีถ้อยอาศัย กัน ในแง่นี้อาจจะช่วยพัฒนาความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างนักเรียนกับครูผู้ร่วมสอนในทีมให้ก้าวหน้าไปได้ อย่างมีประสิทธิภาพ