Archeologisch onderzoek Beatrixsluis in Nieuwegein

<p>Aan de noordzijde van de onderzoekslocatie lag de ten tijde van het gebruik van de vindplaats nog actieve Wiersch stroomgordel. Deze rivier stroomde door een glooiend landschap. Ten oosten van de vindplaats lag een laagte en ten westen een hoger gelegen plateau. De vindplaats lag op de oostelijke rand van dit plateau. Door daling van de grond-waterspiegel raakte het landschap begroeid met een loofbos. De vindplaats zelf lag in een open plek of aan de rand van dit bos dat zich waarschijnlijk over het hoger gelegen plateau uitstrekte.<br> <br>In het Neolithicum, de periode van de Swifterbantcultuur, werd deze locatie door een kleine groep mensen gebruikt. Het betrof geen nederzetting maar een plek waar men een specifieke activiteit uitvoerde. Het gaat om een plek waar vet werd gewonnen uit dierlijk bot. Vies en stinkend werk dat waarschijnlijk ongewenst was in de hoofdnederzetting. Hiervoor werd gebruik gemaakt van tenminste één oppervlaktehaard en mogelijk meer. Vuurstenen werktuigen werden gebruikt bij de verwerking van deze botten en, indien de werktuigen onbruikbaar raakten, werden nieuwe gemaakt. Het gewonnen vet werd wellicht opgevangen in aardewerken potten waarvan enkele scherfjes zijn aangetroffen. Aangezien het winnen van dierlijk vet het meest zinvol is in het late najaar of de vroege winter, is het waarschijnlijk dat de locatie juist in deze periode werd gebruikt. Dit blijkt ook uit de verspreiding van het vondstmateriaal. Het materiaal is aan de noordzijde van de haard gevonden zodat, dankzij de in het najaar en winter heersende noorden- of oostenwind, men geen last had van de rook of stank.</p><p>In de jaren na gebruik van dit terrein zorgde de stijgende grondwaterspiegel er voor dat de locatie veranderde in een rietmoeras. Hierdoor raakte deze ongeschikt voor verder menselijk gebruik.</p>