Verslag Aanvullend archeologisch onderzoek op perceel LDNL 488 terrein Uithofslaan en aanvullende archeologische inventarisatie op perceel LDNL 605 en 606 terrein Uithofslaan

<p>Het proefonderzoek aan de Uithofslaan heeft duidelijk gemaakt dat er behoorlijk wat archeologie in de grond aanwezig is. Vooral de middeleeuwse uithofsperiode blijkt veel sporen te hebben achtergelaten. Brede sloten lijken aan te geven dat het erf van de boerderij bereikt is; de verzamelde vondsten tonen aan dat de geschiedenis daarvan teruggaat tot in de 13de eeuw. De resten van de boerderij zelf worden verwacht in het perceel dat hier direct aan de zuidkant aan grenst. Duidelijk is ook dat het terrein, in ieder geval het oostelijk deel daarvan, in de Romeinse tijd, in de 2de eeuw na Chr., bewoning heeft gekend. Tot nu toe zijn daar weinig sporen van blootgelegd. De conservering van het niveau is minder gebleken dan verwacht. Dat heeft vooral te maken met de vergravingen die in de middeleeuwen ten bate van de uithof zijn uitgevoerd. Gezien echter de overvloedige aanwezigheid van vondsten uit die Romeinse periode staat vast dat het terrein toen intensief bewoond is geweest. Het is goed mogelijk dat sporen van de betreffende inheems-Romeinse boerderij zich op dezelfde plek bevinden als die van de uithofsboerderij zelf. Het is vaker gebeurd dat een (relatief) hoog punt in het landschap steeds weer mensen aantrok. Hiervan uitgaande heeft het perceel dat aan de zuidkant aan het onderhavige grenst eveneens een grote archeologische waarde. Aan de oostzijde van de Uithofslaan blijkt de situatie anders. De daar zowel door RAAP als door de afdeling Archeologie DSB uitgevoerde boringen geven geen duidelijke archeologische niveaus aan. Dat wil niet noodzakelijkerwijs zeggen dat het perceel geen enkele archeologische waarde heeft. De betreffende oostelijke uithof heeft zich bevonden op het naastgelegen en niet bij het plan betrokken perceel Uithofslaan 35, dus in de onmiddellijke nabijheid. De beboorde percelen zullen ongetwijfeld deel hebben uitgemaakt van het omringende cultuurland, en zal naar verwachting daarvan nog sporen in zich dragen. Te denken valt daarbij aan sporen van grondbewerking en van perceleringen, teruggaande tot de tijd van de ontginningen in de 13de eeuw. Het wordt daarmee niet meer dan een terrein met een gemiddelde archeologische waarde.</p>