Replication Data for: Transect-rapoort 2875: Een Archeologisch bureauonderzoek, Nootdorp, Dorpsstraat 66, Gemeente Pijnacker-Nootdorp

Op basis van het bureauonderzoek is vastgesteld dat het plangebied tot aan de Late-Middeleeuwen niet bewoonbaar is geweest. Het plangebied bevond zich gedurende lange tijd ter hoogte van een getijdesysteem. Toen met een afname in de zeespiegelstijging omstreeks het Neolithicum de Gantel (vertakking van de Rijn) verlandde en strandwallen ontstonden werd het plangebied afgesloten van
het getijde. Hierbij kwam het plangebied door een stijging van de grondwaterspiegel in een uitgestrekt veenmoeras te liggen. Omdat het veen slecht ontwaterd werd heeft zich een dik veenpakket kunnen ontwikkelen. De ontwikkeling van het veen duurde tot circa 1050 n.Chr. Hierdoor is de verwachting dat in het plangebied archeologische resten worden aangetroffen die ouder zijn dan de LateMiddeleeuwen laag. In het plangebied bestaat wel een hoge verwachting op archeologische resten uit de Late Middeleeuwen/Nieuwe tijd. Deze verwachting is vastgesteld doordat het plangebied zich op basis van historische gegevens bevindt in de historische kern van Nootdorp. Ter hoogte van Nootdorp begonnen veenontginningen omstreeks 1050 n.Chr. Door het uitbaggeren van het veen ontwaterde het en is het veen ingeklonken. In het plangebied is echter een veenrestkade blijven staan, waarop zich bewoning ontwikkelde. De bewoning heeft zich volgens historische gegevens in elk geval vanaf de 13e eeuw ontwikkeld. Uit historisch kaartmateriaal blijkt verder dat het plangebied in elk geval vanaf het begin van de 18e eeuw bebouwd is geweest. De bebouwing op historische kaarten kan een indicatie zijn voor vroegere bebouwing. Door de verwachting op archeologische resten van bebouwing uit de periode Late-Middeleeuwen/ Nieuwe tijd moet in het plangebied rekening gehouden worden met resten van zowel steenbouw als houtbouw. Verder kunnen zich in het plangebied bij een erf behorende resten aandienen zoals afvalkuilen, beerputten, waterkuilen en waterputten. Deze resten worden verwacht in een antropogeen ophogingspakket direct onder een (sub)recente bouwvoor of vanaf maaiveld. Deze is volgens onderzoeken in de omgeving circa 1,0-1,3 m dik. Hieronder kunnen zich ook in de top van het veen resten uit de Late-Middeleeuwen/Nieuwe tijd aandienen. Doordat het grondwater zich vermoedelijk net boven de einddiepte van de bouwvoor kan bevinden bestaat een kans dat organische resten geconserveerd zijn.