Archeologisch onderzoek Doctor Nolenslaan 106 te Sittard

In opdracht van DIS B.V. uit Sittard heeft Geonius Archeologie in juli 2018 een archeologisch verkennend inventariserend onderzoek met boringen uitgevoerd voor het circa 4 ha grote plangebied op de hoek van de Doctor Nolenstraat en de Doctor A.F. Phillipsstraat te Sittard, gemeente Sittard-Geleen. Aanleiding voor het uitvoeren van het bureauonderzoek is de aanvraag van een omgevingsvergunning voor de bouw van nieuwe bedrijfshallen en infiltratievoorzieningen. Bij de bouw wordt een met geboorde palen ondersteunde kraagfundering gemaakt onder de buitenwanden en zijn er ook geboorde palen binnen de contouren van de nieuwe hal voorzien. Daarnaast wordt er een infiltratiekoffer gegraven en zijn er ook andere graafwerkzaamheden nodig. Bij het veldonderzoek zijn negen boringen gezet verspreid over het plangebied. Een bureauonderzoek is in 2017 al uitgevoerd. Nu is de toen opgestelde archeologische verwachting getoetst. Lange tijd was het plangebied agrarisch in gebruik. Het plangebied raakte bebouwd in de tweede helft van de 20e eeuw en daarbij is de humeuze bovengrond van de akkers die er voorheen waren verwijderd. Niet geheel duidelijk is of de aftopping plaatshad tot de basis van de akkerlaag of dat er (plaatselijk) dieper is gegraven. De akkerlaag is gevormd in een pakket afzettingen van lagen zandige leem en fijn zand dat vermoedelijk is gevormd door hernieuwde sedimentatie door ontbossingen beakkering en ontstond mogelijk al vanaf de ijzertijd, maar mogelijk ook pas later, vanaf de Romeinse tijd of hoge middeleeuwen toen in deze perioden grootschalige ontginningen plaatshadden in het vanggebied van de Geleenbeek en ook dat van de Rode beek. Rond 1,5 m –mv gaat het pakket scherp over in een begraven geraakt niveau (afgedekt landschap) met lagen zware leem. Dit is een niveau dat ontstond in het Vroeg-Holoceen. Hierin kunnen prehistorische archeologische resten vanaf het laat-paleolithicum voorkomen en daarnaast ook resten uit de Romeinse tijd en vroege middeleeuwen. De verwachting voor de oudste resten is middelhoog en die voor de jongere resten vanaf het neolithicum is hoog. Dieper zullen geen archeologische resten in situ voorkomen omdat hier laatglaciale en vroegholocene afzettingen aanwezig zijn die zijn gevormd voor afspoeling onder koude omstandigheden. Voor eventuele verspoelde resten uit het midden- en laat-paleolithicum geldt dan ook een zeer lage verwachting. Op grond van de resultaten van het onderzoek wordt archeologisch vervolgonderzoek aanbevolen in de vorm van een IVO-P variant archeologische begeleiding, op die plekken waar bodemingrepen plaatsvinden die dieper reiken dan het de basis van het bovenste modern opgebrachte pakket op minimaal 0,5 m –mv. Bij het weghalen van de bestaande fundering wordt geen nader onderzoek aanbevolen, omdat een archeologische begeleiding van deze werkzaamheden uitvoeringstechnisch vrijwel niet mogelijk is en gewoonlijk weinig kenniswinst oplevert. Daarbij moet wel worden aangetekend dat de sloop/graafwerkzaamheden die nodig zijn voor het verwijderen van de fundering beperkt dienen te blijven tot de verwijdering van de bestaande fundering.