Wagenborgen, Meerweg, Gemeente Delfzijl (Gr.). Een Inventariserend Archeologisch Veldonderzoek

<p>In verband met de geplande realisatie van een paardenhouderij is een inventariserend archeologisch veldonderzoek uitgevoerd aan de Meerweg 3 te Wagenborgen, gemeente Delfzijl, provincie Groningen. Onderdeel van de plannen is de bouw van een overdekte paardrijbak met stallen en een woonhuis. Voor de aanleg van funderingen is graafwerk nodig dat een bedreiging vormt voor eventueel aanwezige archeologische waarden in het gebied. Het doel van het onderzoek is om vast te stellen wat de kans is op de aanwezigheid van archeologische waarden. Het inventariserend onderzoek bestaat uit een bureauonderzoek en een veldonderzoek, verkennende fase. Bij het bureauonderzoek zijn bronnen geraadpleegd op het gebied van fysische geografie, archeologie en historische geografie. Bij het veldonderzoek zijn zes boringen geplaatst om de opbouw en gaafheid van de bodem te bepalen en om te zoeken naar archeologische indicatoren. Het plangebied veranderde tijdens het neolithicum van een dekzandlandschap in een veenmoeras. Tijdens de vroege middeleeuwen werd dit moeras overstroomd door de zee waardoor een kleidek over het veen werd afgezet. De dichtstbij bekende archeologische waarde is de historische dorpskern van Wagenborgen op 900 meter afstand. Daar zijn in het verleden scherven vroeg-middeleeuws aardewerk gevonden. Het plangebied ligt op de westelijke flank van een dekzandkop. Het heeft, met uitzondering van de noordwestelijke hoek, langdurig droge omstandigheden gekend voorafgaand aan de vernatting en veenvorming van het neolithicum. Op basis daarvan lijkt het omstreeks het mesolithicum een geschikte vestigingsplek te zijn geweest voor mensen die toen leefden als jagers en verzamelaars. In het oostelijke deel van het plangebied is de bodem goed bewaard gebleven. Daar kunnen eventueel aanwezige archeologische grondsporen ook nog in goede staat verkeren. In de rest van het plangebied is de top van het zand flink geërodeerd of ligt het relatief laag. Daardoor is de kans op archeologische resten in dat deel veel kleiner. Een tweede potentieel archeologisch niveau is de top van het veen waarop resten van omstreeks de vroege middeleeuwen aanwezig kunnen zijn. Echter de oostelijk gelegen dekzandkop lijkt toen een veel geschiktere vestigingsplek te zijn geweest dan het moerassige plangebied. Het onderzoek heeft noch in de top van het dekzand noch in de top van het veen archeologische indicatoren of bewoningslagen / afvallagen opgeleverd. Het advies is om in het oostelijke deel van het plangebied (waar de buitenbak en de stapmolen gepland zijn, zie Figuren 2 en 9) geen bodemingrepen te ondernemen dieper dan 30 centimeter. Voor de rest van het plangebied worden geen beperkingen of nader archeologisch onderzoek geadviseerd.</p>