Utrecht Beneluxlaan Proefsleuvenonderzoek

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in de periode tussen 28 januari en 17 februari 2014 een proefsleuvenonderzoek en aansluitend een definitief onderzoek op de locatie Beneluxlaan te Utrecht (gemeente Utrecht) uitgevoerd. Aanleiding voor dit onderzoek was de voorgenomen nieuwbouw op deze locatie. De hiermee gepaard gaande bodemroerende activiteiten zouden eventueel aanwezige archeologische resten verstoren.<br>Het doel van het proefsleuvenonderzoek (28-31 januari 2014) was er specifiek op gericht om de aanwezigheid, locatie en staat van conservering van de limesweg in kaart te brengen, de weg die in de Romeinse tijd de verbinding vormde tussen de forten aan de rijksgrens van het Romeinse Rijk.<br>Dit naar aanleiding van vooronderzoek waaruit een hoge verwachting op het aantreffen van de limesweg bleek. Hiervan zijn binnen het Utrechts gemeentelijk grondgebied verschillende varianten aangetroffen. Toch komen we bij deze onderzoeken steeds nieuwe zaken aan het licht met betrekking tot de constructiewijze, de datering en de loop van het tracé.<br>Tijdens het proefsleuvenonderzoek werden in het noordenwesten van het terrein resten blootgelegd van houten constructies die deel hebben uitgemaakt van het interne kistwerk van de Romeinse weg. Verder werden er enkele greppels aangetroffen die als bermgreppels konden worden geïnterpreteerd. Ook zijn er diverse grindconcentraties waargenomen. Dit grind komt van nature niet voor in het rivierengebied en is waarschijnlijk in verband te brengen met de wegverharding op de kruin van de Romeinse weg. Deze indicatoren hebben geleid tot een advies tot het uitvoeren van definitief onderzoek op de meest kansrijke locatie, dat door het bevoegd gezag is bekrachtigd.<br>Bij het definitief onderzoek zijn twee aanlegfasen van de Romeinse weg onderscheiden. De oudste en best bewaarde sectie bestaat uit een oost-west georiënteerde constructie van een dubbele rij staanders waarbinnen twee stakenrijen zijn aangebracht. Deze hebben gediend als kantopsluiting van het grondlichaam. Aan de noordzijde van het centrale weglichaam zijn tevens resten van de taludbeschoeiing van de weg aangetroffen. Het kistwerk was uitgevoerd in iepen- en eikenhout, waarvan de component eik het overgrote deel vormde. Twee palen konden op basis van dendrochronologische analyse gedateerd worden na 40 n. Chr. Verder kan op grond van stratigrafische waarnemingen en houtgebruik waarschijnlijk worden gemaakt dat deze wegsectie rond 100 n. Chr. Gedateerd moet worden. Deze sectie van de limesweg was uitgevoerd met twee secundaire bermgreppels. Op een afstand van 12 m ten noorden en ten zuiden van de centrale houtconstructie zijn de bermsloten waargenomen.<br>De jongere constructie kon slechts gedeeltelijk worden onderzocht. Het betrof een noordwestzuidoost georiënteerde en onregelmatige zone van eikenhouten constructie-elementen.<br>Waarschijnlijk gaat het hier om de oostzijde van een wegsectie waarvan het westelijk deel zich buiten het plangebied uitstrekte. Op basis van dendrochronologische analyse kan voor deze constructie een datering tussen 122 en 125 n. Chr. Verondersteld worden. Aan deze aanlegfase kan mogelijk een bermgreppel ten oosten van het weglichaam worden toegewezen. Het lijkt waarschijnlijk dat de jongste aanleg niet als een op zichzelf staande wegsectie kan worden beschouwd. Eerder moet gedacht worden aan een locale omleiding van het oudere tracé. Het is niet duidelijk hoe lang de limesweg binnen het plangebied in gebruik is gebleven. Het daterende vondstmateriaal uit de omgeving van de weg kan tot in de late 2e of begin van de 3e eeuw gedateerd worden.</p>