การประยุกต์ใช้วิศวกรรมคันเซและแบบจำลองคาโนในการประเมินคุณลักษณะของ co-working space ที่พนักงานต้องการ: กรณีศึกษาบริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด

การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นการวิจัยเกี่ยวกับวิศวกรรมคันเซ (Kansei Engineering) และแบบจำลองคาโน (Kano Model) เพื่อประเมินคุณลักษณะของ Co-Working Space ที่พนักงานต้องการ กรณีศึกษาจากบริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ที่ทำการสุ่มตัวอย่างตามสูตรของทาโร ยามาเน่ (Taro Yamane) โดยมีตัวอย่างพนักงานส่วนกลางจำนวน 340 คน จากพนักงานส่วนกลางทั้งหมด 2,166 คน การศึกษาในครั้งนี้เริ่มต้นด้วยการหาคำคุณลักษณะทางอารมณ์ของ Co-Working Space ตามหลักวิศวกรรมคันเซ (Kansei Engineering) และนำมาประเมินคุณลักษณะทางอารมณ์โดยใช้การถ่วงน้ำหนักตามแบบจำลองคาโน (Kano Model) เพื่อจัดลำดับคุณลักษณะต่าง ๆ และศึกษาเพื่อหาคุณลักษณะของ Co-Working Space ที่มีผลต่อความต้องการใช้งานของพนักงาน ผลการวิจัยพบว่า คำคุณลักษณะทางอารมณ์ของ Co-Working Space สามารถจำแนกได้เป็น 23 คำ/วลี ซึ่งสามารถจัดกลุ่มตามแบบจำลองคาโนได้เป็น 2 ประเภทหลัก ได้แก่ คุณลักษณะที่สร้างความพอใจ (One-dimensional) และคุณลักษณะที่ไม่มีนัยสำคัญ (Insignificant features) โดยในกลุ่มคุณลักษณะที่สร้างความพอใจ (One-dimensional) 5 อันดับแรก ได้แก่ “การดูแลรักษาความสะอาดพื้นที่” “สะอาดสะอ้าน” “รู้สึกปลอดภัย” “มีเทคโนโลยีสนับสนุนเพียงพอ” และ “สะดวกสบาย” ส่วนในกลุ่มคุณลักษณะที่ไม่มีนัยสำคัญ (Insignificant features) ได้แก่ “การมีเครื่องดื่ม/ Snack บริการ (Micro Kitchen)” และ “มีสไตล์และมีความเป็นเอกลักษณ์”