Bureauonderzoek Archeologie AZC Medemblik

Geo(morfo)logie en bodem
Aan het eind van het Pleistoceen maakte het plan- en onderzoeksgebied dan ook nog deel uit van een grootschalig
zandgebied, dat niet onder invloed stond van de zee (ca. 9000 v. Chr.). De Pleistocene top ligt in het plangebied
tussen de 10 en 8 meter -Mv. De diepe ondergrond van het plangebied wordt volgens de geologische kaart gevormddoor het Laagpakket van Wormer, Formatie van Nieuwkoop; zeeklei en -zand met inschakelingen van veen. Op de
geomorfologische kaart is het plangebied gelegen op een vlakte van getijafzettingen met aanwezigheid van getij-
inversieruggen. Getij-inversieruggen zijn voormalige getijdenkreken die zich in de loop der tijd gevuld hebben met
jongere afzettingsmaterialen. Door het ontginnen van de regio is het omliggende landschap verder ingeklonken en zijn deze opgevulde getijdenkreken hoger in het landschap komen te liggen. Zo ook de getij-inversierug Opperdoes-
Medemblik. Rond het plangebied zijn zones die niet zijn gekarteerd wegens recente verstoringen.
Op de bodemkaarten ligt het plangebied respectievelijk op kalkrijke poldervaaggronden (Mn15AE-VII en Mn25AE-VI)of zware zavelgronden overgaand in zeer lichte zavel of uiterst fijn zand en samengestelde gronden wisselend van
textuur. Het meest oostelijke deel van het plangebied is niet gekarteerd vanwege recente verstoringen. De
grondwatertrap in het plangebied ligt tussen VI en VII. Het plangebied is gelegen op een egale zone die zich op ca.
1,50 – 1,00 m -NAP bevindt (AHN). Op het AHN4 is de loop van de kreekrug Opperdoes-Medemblik bij uitzoomen
goed zichtbaar, waarbij het plangebied zich bevindt op de flank van de getij-inversierug. Binnen het plangebied is enig reliëf zichtbaar: centraal binnen het plangebied is een verhoging aanwezig. Deze verhoging correspondeert met de
zavelgronden op de bodemkaart.
Op de geomorfologische kaart en de bodemkaart zijn diverse zones niet gekarteerd en in grijs weergegeven. Het
plangebied is grotendeels verstoord geraakt voor egalisering. Een klein deel door bebouwing. De egalisatie van het
terrein is ook goed zichtbaar op het AHN, waarin weinig variatie in het oppervlak zichtbaar is.Het is aannemelijk dat in de bovengenoemde zones de grond tot op zekere hoogte (40 cm -Mv) verstoord is geraakt door grondverzet en
zandophogingen. Dit sluit echter niet uit dat er vanaf 40 cm -Mv (of dieper in het geval van bovengelegen opgeworpen grond) nog archeologische resten aanwezig zijn. Diepere verstoringen – hoewel zeer aannemelijk – kunnen op basis van de bekende gegevens niet in beeld worden gebracht.