Bureauonderzoek Edisonstraat te Krimpen aan den IJssel

<p>In november 2024 is in opdracht van Stedin Netbeheer B.V. door Antea Group een archeologisch
bureauonderzoek uitgevoerd voor de Edisonstraat in Krimpen aan den IJssel (gemeente Krimpen aan den IJssel). Aanleiding voor het onderzoek betreft de bouwwerkzaamheden op het perceel. Het landschap rondom het plangebied is voornamelijk gevormd tijdens het Holoceen, na de laatste ijstijd, het Weichselien (70.000 - 10.000 jaar geleden). Tijdens deze periode werden zand en klei afgezet in het Pleistocene Rijndal, bekend als de Formatie van Kreftenheye. Deze afzettingen liggen op dieptes variërend van 4 tot 0,5
meter onder het maaiveld. Aan het einde van de ijstijd ontstonden rivierduinen door opgewaaid zand uit
drooggevallen rivierbeddingen, behorend tot de Formatie van Boxtel. Deze duinen, ook wel "donken" genoemd, zijn soms nog zichtbaar in het landschap en kunnen bewoningsresten uit het Mesolithicum en Neolithicum
bevatten. In de omgeving van Krimpen aan den IJssel zijn enkele van deze donken te vinden. Met het begin van het Holoceen (10.000 jaar geleden tot heden) steeg de temperatuur en raakte het gebied begroeid met
vegetatie. Op de basis van de Formatie van Kreftenheye werd een dik pakket veen afgezet, bekend als de
Formatie van Nieuwkoop. Door zee-inbraken werden delen van dit veen weggeslagen en bedekt met zand en klei van de Formatie van Naaldwijk. Vanaf de Middeleeuwen (450-1500 na Christus) werd op het veen een
kleipakket afgezet, eveneens deel van de Formatie van Naaldwijk. Rond het begin van de jaartelling bestond het gebied uit een veenpakket doorsneden door rivieren, die een estuarium vormden. </p><p>Via veenstroompjes waterde de regio af op de Hollandsche IJssel, de Lek en de Merwede. Langs deze rivieren vormden zich lage oeverwallen met klei. De veengroei ging door tot in de Vroege Middeleeuwen, totdat men in de 10e en 11e eeuw begon met het ontginnen van het veengebied, wat de afwatering verbeterde en het veen deed inklinken. Vanaf ongeveer 1150 na Christus werden dijken aangelegd om overstromingen tegen te gaan, wat het landschap aanzienlijk
veranderde. Binnen de dijken vonden geen afzettingen meer plaats, terwijl buiten de dijken meer zand en klei werd afgezet. Hierdoor hebben oudere polders dunnere kleilagen dan jongere polders. </p><p>Verlande geulen en
kreken liggen nu als hoger gelegen ruggen aan of nabij het oppervlak. Omdat er een hoge kans is op het aantreffen van archeologische resten binnen het plangebied, adviseert Antea Group om binnen het plangebied een inventariserend veldonderzoek d.m.v. proefsleuven, (IVO-P) , uit te
voeren op de plek van het perceel waar de bodemingreep plaats gaat vinden en nog geen verstoring kan worden aangetoond. Indien de geplande werkzaamheden dieper plaatsvinden dan 8 m-mv wordt er geadviseerd een
booronderzoek uit te voeren (verkennende fase).</p>