Transect-rapport 2648: Een Inventariserend Veldonderzoek d.m.v. Proefsleuven (IVO-P), waarderende fase. Haarlem, Parklaan 18B-E. Gemeente Haarlem (NH).

<p>In juni 2019 is een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Parklaan 18B-E (gemeente Haarlem).<br>De aanleiding voor het onderzoek is het voornemen om op deze locatie een appartementencomplex met half verdiepte garage te realiseren.</p><p>Tijdens het onderzoek is een werkput aangelegd. Geheel volgens de verwachtingen is een vindplaats met historische nederzettings- en erfgerelateerde sporen aangetroffen uit de Nieuwe tijd, waarbij de oudste sporen gedateerd kunnen worden in de 17e eeuw. Gezien de ligging van het plangebied in een gebied waarin, niet alleen voorafgaand aan de opname in de 'Nieuwstad' maar ook ten tijde van de bebouwing op het erf van de bisschoppelijke residentie, is voornamelijk sprake van moes- en siertuinen op het achtererf daarvan. Sporen als greppel, vier paalkuilen en acht kuilen zijn vermoedelijk aan genoemde tuinen te relateren.</p><p>Afgezet tegenover het historisch kaartmateriaal komt spoor 13 (onderste laag van een muurfundering) overeen met de zuidgevel van bebouwing dat op het kadastrale Minuutplan uit 1811-32 aanwezig is. Een watergang / riool (spoor 15) komt direct uit op het westelijke erkertje aan de achtergevel van Nieuwe Gracht 80. Dit huis is onder andere te zien op de kaart van Nautz van 1822 en hangt zeer waarschijnlijk samen met de bouw van een dubbelhuis in 1734. Gezien de aanwezigheid van het riool / de watergang lijkt de bouwfase van de fundering uiteindelijk te kunnen worden gedateerd tussen ca. 1650 - 1734. Deze datering komt mooi overeen met het feit dat het plangebied voor het eerst gekarteerd is als bebouwd op kaarten vanaf 1646 (kaart van Wils).<br><br>Resten uit andere periodes en/of andere complextypen zijn nauwelijks aangetroffen. De oudste sporen zijn de zones met spitsporen die mogelijk te relateren zijn aan het in gebruik zijn van het plangebied als tuin omstreeks de 17e eeuw, voordat er sprake was van bebouwing, afgeleid aan historische kaarten.</p><p>Het voorkomen van de aangetroffen historische resten - zowel de sporen, als het vondstmateriaal -duiden op een relatief intacte vindplaats. De archeologisch relevante niveaus, inclusief de vindplaats zelf, zijn fysiek gaaf en over het algemeen matig tot goed geconserveerd te noemen. Hoewel de zeldzaamheid van de aangetroffen resten middelhoog hoog is, scoort de vindplaats met betrekking tot de ensemblewaarde en informatiewaarde hoog. Aan de hand van de waardestelling in hoofdstuk 6 is gebleken dat sprake is van een behoudenswaardige vindplaats.</p>