การสื่อสารขององค์การทางทะเลระหว่างประเทศกับประเทศไทย

การศึกษาเรื่อง “การสื่อสารขององค์การทางทะเลระหว่างประเทศกับกรมเจ้าท่าของประเทศไทย” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) รูปแบบการสื่อสารขององค์การทางทะเลระหว่างประเทศกับกรมเจ้าท่าของประเทศไทย 2) ปัญหาและอุปสรรคการสื่อสารขององค์การทางทะเลระหว่างประเทศกับกรมเจ้าท่าของประเทศไทย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกร่วมกับการสังเกตการณ์แบบไม่มีส่วนร่วมซึ่งมีแบบแนวคำถามปลายเปิดลักษณะกึ่งโครงสร้าง และการศึกษาวิจัยจากเอกสารราชการและเอกสารด้านที่เกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ คือ เจ้าหน้าที่กรมเจ้าท่า จำนวน 11 คน จากสำนักหรือกองที่เกี่ยวข้องกับองค์การทางทะเลระหว่างประเทศอย่างเด่นชัด รวมถึงเป็นผู้ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง และปฏิบัติภารกิจด้านนี้ไม่น้อยกว่า 5 ปีต่อเนื่อง หรือไม่ต่อเนื่องเกิน 2 ปี แต่รวมแล้วต้องได้ 5 ปี ซึ่งนำข้อมูลที่ได้มาจัดกลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลและแบ่งข้อมูลตามกรอบแนวคิดการวิจัยและวัตถุประสงค์เพื่อหาคำตอบ และนำมาสรุปผลและอภิปรายผลในรูปแบบการบรรยายเชิงพรรณนา ผลการศึกษาได้พบคำตอบว่า องค์การทางทะเลระหว่างประเทศกับกรมเจ้าท่ามีรูปแบบการสื่อสารระหว่างกัน และรูปแบบการสื่อสารดังกล่าว 3 รูปแบบ คือ 1) รูปแบบการสื่อสารแบบมีวาระเพื่อนำไปสู่การปฏิบัติเชิงนโยบาย เป็นรูปแบบการสื่อสารที่มุ่งนำข้อมูลหรือข้อเสนอนโยบายให้ถึงผู้ที่มีอำนาจในการตัดสินใจเพื่อให้มีผลที่แท้จริงในการปฏิบัตินโยบายหรือกฎหมาย ระเบียบและแบบแผนการกระทำต่าง ๆ ในองค์กรหรือระบบที่เกี่ยวข้อง 2) รูปแบบการสื่อสารเชิงกระบวนการเพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างองค์กร เป็นรูปแบบการสื่อสารที่เน้นการทำงานร่วมกันและการสร้างความเข้าใจและความร่วมมือระหว่างสมาชิกในองค์กร เพื่อให้ผลลัพธ์และผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นมีคุณค่าและประสิทธิภาพสูงสุด เกี่ยวข้องกับการสร้างกระบวนการและโครงสร้างการทำงานที่สนับสนุนความร่วมมือ ความสามารถในการแลกเปลี่ยนข้อมูล การประสานงาน และการแบ่งปันความรู้ระหว่างองค์กร และ 3) รูปแบบการสื่อสารเชิงกระบวนการเพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหน้าที่ เป็นรูปแบบการสื่อสารที่เน้นการทำงานร่วมกันและการสร้างความเข้าใจและความร่วมมือของเจ้าหน้าที่ระหว่างองค์กร เพื่อสนับสนุนกระบวนการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นระบบ สำหรับผลการศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการสื่อสารขององค์การทางทะเลระหว่างประเทศกับกรมเจ้าท่า พบว่า มีปัญหาและอุปสรรคในด้านภาษาต่างประเทศเพื่อใช้ในการสื่อสาร ด้านความไม่เข้าใจในวัฒนธรรมที่แตกต่าง ด้านความไม่เข้าใจในงานของบุคลากร ด้านเวลา และด้านปัญหาที่เป็นผลมาจากความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างองค์กร โดยคำตอบทำให้ได้พบกับความสำคัญในการเกิดปัญหาและอุปสรรคซึ่งเกิดขึ้นภายใต้กรอบปัญหาเชิงความรู้ เชิงทัศนคติและเชิงการปฏิบัติ และเพื่อเป็นการลดทอนหรือขจัดปัญหาดังกล่าว ผู้วิจัยเสนอให้พัฒนาส่วนของกรมเจ้าท่าในเรื่องของการเพิ่มจำนวนบุคลากรที่มีความสามารถและเสริมสร้างความรู้เฉพาะด้านเข้ามาปฏิบัติภารกิจด้านองค์การทางทะเลระหว่างประเทศ ทั้งยังควรกำหนดให้มีการหมุนเวียนการปฏิบัติหน้าที่แบบเหลื่อมเวลาให้ผู้มีประสบการณ์มากกว่าถ่ายทอดความรู้และพานำปฏิบัติให้เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ สั่งสมประสบการณ์ด้านกับผู้ที่เข้ามารับช่วงหน้าที่ต่อไป