Millingen aan de Rijn, Heerbaan

<p>Binnen het plangebied zijn tijdens de archeologische begeleiding van de sloop van twee panden binnen en onder de funderingsresten bouwhistorische waarden waargenomen en deels gedocumenteerd.<br>Bij het pand Heerbaan 168/168a gaat het om 19de eeuwse funderingen, waarbij oude, onder meer laatmiddeleeuwse bakstenen zijn hergebruikt. Onder deze funderingsresten bevindt zich een puinpakket dat mogelijk te dateren is in het begin van de 19de eeuw. Verder zijn hier geen archeologische sporen aangetroffen. Het bouwjaar 1888, dat zich tot de sloop op een van gevels van het pand bevond, zou op basis van de onderzoeksgegevens heel goed het werkelijke bouwjaar kunnen zijn geweest. Een datering vroeger in de 19de eeuw is echter niet uitgesloten.<br>In de 20ste eeuw is aan de noordoostzijde een aanbouw gebouwd (met vloer S3 en een betonwand op de oudere muur S7 ). Boven op de 19de eeuwse funderingen aan de straatzijde in het zuiden bevindt zich eveneens 20ste eeuwse herbouw. In het niet-gedocumenteerde deel van het pand is een kelder aangelegd door het oudere muurwerk. Het 19de eeuwse muurwerk heeft hier verder gelopen in zuidwestelijke richting tot aan de Heerbaan.<br>Het pand Heerbaan 170 is op basis van de gebruikte bakstenen lastig te dateren. Het type baksteen kan gedurende een langere periode in gebruik zijn geweest. Echter het gegeven dat op het minuutplan uit 1820 geen bebouwing te zien is op het perceel, betekent dat het pand pas na dit jaartal te dateren is. Het huis is gebouwd op ongeroerde grond, een kleipakket met daarin waarschijnlijk verspoeld Romeins, inheems-Romeins en Middeleeuws vondstmateriaal. Er bevindt zich geen 19de-eeuws puin tussen de funderingen. Dit zou een aanwijzing kunnen zijn dat pand 170 er al stond, toen dakpannen op het terrein gestort werden vóór de bouw van pand 168. Waarschijnlijk is de verstoring die tijdens het karterend booronderzoek in twee boringen is aangetroffen tot op een diepte van 70-90 cm in verband te brengen met de onderkant van het puinpakket. Of de als een fundering geïnterpreteerde harde ondergrond waarop men stuitte bij het zetten van een pijlbuis, ook in verband te brengen is met dit puinpakket, is niet duidelijk.<br>De datering van de dakpannen in het puinpakket is overigens min of meer gelijk aan die van de bakstenen van de fundering van pand 170, maar of ze ook afkomstig zijn van dit pand, valt niet te bewijzen. Behalve eventueel het puinpakket zijn er verder geen aanwijzingen dat er zich buiten de plaats van de twee gesloopte panden archeologische resten bevinden. Oudere vondsten dan de muurfunderingen bestaan alleen uit divers verspoeld materiaal.</p>