ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนผ่านสภาพภูมิอากาศและผลกระทบต่อมูลค่ากิจการในภาคส่วนที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงของประเทศไทย

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความเสี่ยงจากการเปลี่ยนผ่านสภาพภูมิอากาศ (Climate Transition Risk: CTR) และมูลค่ากิจการ (Firm Value) โดยใช้ข้อมูลจากบริษัทที่อยู่ในอุตสาหกรรมที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงในประเทศไทยระหว่างปี พ.ศ. 2563–2567 โดยวัด CTR ผ่านคะแนน Environmental Pillar Score (ENS) จากฐานข้อมูล Refinitiv และใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression) พร้อมควบคุมปัจจัยทางการเงิน ได้แก่ อัตราส่วนสภาพคล่อง (Current Ratio), อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (D/E Ratio), อัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์รวม (ROA), อัตราส่วนราคาต่อมูลค่าทางบัญชี (Price-to-book Ratio) และ ขนาดของกิจการ (วัดโดยลอการิทึมของสินทรัพย์รวม) ผลการศึกษาพบว่า CTR มีความสัมพันธ์เชิงลบกับมูลค่ากิจการอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะองค์ประกอบย่อยด้านการใช้ทรัพยากร (Resource Use Risk) ขณะที่องค์ประกอบด้านการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Emissions Risk) และนวัตกรรมด้านสิ่งแวดล้อม (Innovation Risk) ไม่มีความสัมพันธ์ที่มีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ยังพบว่า ตัวแปรควบคุมบางรายการมีความสัมพันธ์กับมูลค่ากิจการอย่างมีนัยสำคัญ โดยอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นและอัตราส่วนสภาพคล่องมีความสัมพันธ์ในทางลบ ในขณะที่อัตราส่วนราคาต่อมูลค่าทางบัญชีและขนาดของกิจการมีความสัมพันธ์เชิงบวก ส่วนอัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์รวมไม่แสดงผลอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มอุตสาหกรรม พบว่า CTR ส่งผลกระทบต่อมูลค่ากิจการเฉพาะในกลุ่มที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูง ขณะที่กลุ่มที่ปล่อยในระดับต่ำไม่แสดงความสัมพันธ์ที่มีนัยสำคัญผลการศึกษานี้สะท้อนถึงความสำคัญของการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะในภาคอุตสาหกรรมที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูง ซึ่งจะได้รับผลกระทบจากแรงกดดันด้านนโยบายและความคาดหวังจากผู้ลงทุนมากขึ้น จึงมีนัยสำคัญต่อการวางกลยุทธ์ของธุรกิจ รวมถึงแนวทางเชิงนโยบายเพื่อรองรับการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ