Ten Boer, Washuisterweg 2 gemeente Groningen, Gr. Een Archeologisch Bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O) Verkennende fase

Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied van oorsprong in een pleistoceen dekzandlandschap ligt, op de overgang van een veengebied in het zuiden en het zeekleigebied in het noorden. Het onderzoeksgebied raakte tijdens het neolithicum (Appendix I) door vernatting bedekt met veen. Het plangebied ligt geomorfologisch gezien in een zone met vlakte van getij-afzettingen. De bodem in het plangebied bestaat uit moerige eerdgronden met een moerige bovengrond op zand. In de top van het dekzand kan zich een podzolbodem hebben gevormd. Op grond van het bureauonderzoek geldt voor het plangebied een middelhoge tot hoge verwachtingswaarde voor vindplaatsen vanaf de steentijd tot het (laat) neolithicum en voor vindplaatsen vanaf de (late) ijzertijd tot en met de nieuwe tijd, bij een intacte bodemopbouw. Voor vindplaatsen voor de periode vanaf het laat neolithicum tot de (late) ijzertijd geldt een lage archeologische verwachting. Het gebied was toen door vernatting niet geschikt voor bewoning.
In totaal zijn tijdens het veldonderzoek (verkennende fase) zes boringen verricht. Met het veldonderzoek is vastgesteld dat de bodem in het hele plangebied bestaat uit een geroerd, deels opgebracht pakket bouwzand op mariene getij-afzettingen (sterk siltige en uiterst siltige kleiafzettingen) op veen. Het dekzand is tijdens het booronderzoek niet bereikt, maar bevindt zich op meer dan 400 centimeter beneden maaiveld. In de boringen zijn geen vondsten gedaan en er zijn geen aanwijzingen gevonden voor vegetatielagen, wierdelagen en/of oude loopniveaus. Hiermee is er in het plangebied een lage kans op behoudenswaardige archeologische waarden.