Wonen op een toplocatie. Bewoning op een rivierduin aan de oevers van het Wijchens Meer in het Neolithicum, de Bronstijd, Romeinse tijd en de Middeleeuwen

<p>Het reliëfrijke landschap rond Wijchen zal voor de mens in het Mesolithicum een zeer aantrekkelijk gebied zijn geweest om in te leven. De glooiende, bosrijke duinen die werden doorsneden door riviertjes en beekjes leenden zich goed voor bewoning, het jagen en zoeken naar voedsel en het verzamelen van lithisch materiaal voor hun werktuigen in de Pleistocene rivierafzettingen. Vanuit grotere, langdurig bewoonde kampementen verplaatste men zich naar kleinere locaties waar men zich gedurende een (jacht) seizoen vestigde. Hiervandaan gingen kleine groepjes mensen voor enkele dagen op jacht waarbij men bivakkeerde in kleine jachtkampen. De mensen woonden waarschijnlijk in kleine tenten waarvan archeologisch niets meer wordt teruggevonden. De locatie, aard en omvang van vindplaatsen uit het Mesolithicum wordt bepaald aan de hand van het beeld (zowel ruimtelijk als technologisch) van het vuursteen en de enige sporen uit deze periode die archeologisch nog traceerbaar zijn; de haardkuilen. Na een lange bewoningsvrije periode wordt het plangebied rond het einde van het Midden Neolithicum B opnieuw bevolkt.<br>In de Vroege Bronstijd is er waarschijnlijk ook nog sprake van sporadische menselijke bezoeken binnen het plangebied. Alleen de scherven van Wikkeldraadaardewerk uit kuil 25012 en de datering van de kuil ter hoogte van het ven wijzen op menselijke activiteit in deze periode. Pas vanaf de Midden-Bronstijd wordt het wat drukker in het gebeid, getuige meerdere 14C-dateringen die in deze periode uitvallen.<br>De opgraving van de Oostflank heeft verschillende belangrijke nieuwe inzichten opgeleverd. Hoewel de mesolithische vindplaats niet is aangetroffen, heeft het onderzoek wel een hoop dateringen opgeleverd die duidelijk maken dat het plangebied tussen 8000 en 6000 voor Chr. vrij intensief bezocht moet zijn. Door een goede conservering van pollen en botmateriaal en een enorme hoeveelheid vondsten is het gelukt om een vrij nauwkeurig beeld te krijgen van de bewoning in het Neolithicum binnen en buiten het plangebied. Voor de Middeleeuwen is aannemelijk gemaakt dat de geschiedenis van het dorp Wijchen teruggaat tot in de Vroege Middeleeuwen of nog eerder. Echter zoals de meeste onderzoeken roept ook dit onderzoek veel vragen op.</p>