Archeologisch bureau- en booronderzoek Herinrichting Jakob Bruggemalaan-oostzijde Veendam, gemeente Veendam (GR.)

Uit het bureauonderzoek is gebleken dat het plangebied bevindt in het dal van de Oude Ae, binnen het veenkoloniaal landschap. In de diepere ondergrond, onder het veenpakket, bevinden dekzandwelvingen met hoger gelegen dekzandkoppen en -ruggen. Tijdens de steentijd, met name het mesolithicum, waren deze hoger gelegen gebieden aantrekkelijke (tijdelijke) vestigingslocaties voor jagers-verzamelaars. Gedurende het neolithicum en bronstijd begon het gebied te vernatten, wat leidde tot veenvorming. Het landschap veranderde van een dekzandlandschap naar een veenmoeras, waarin voorlopers van de Oude Ae vermoedelijk zijn oorsprong vond. Vanaf de middeleeuwen, toen Veendam werd gesticht, heeft het gebied gebruikt voor veenbeweiding en kleinschalige veenontginning. In de nieuwe tijd begon de grootschalige turfwinning, waardoor de veenvorming stopte en het veen begon te oxideren. Dit leidde tot bodemdaling, en een stijgende grondwaterspiegel en de aanleg van (veen)dijken. Haaks op de loop van de Oude Ae werden kanalen gegraven om het veen te ontwateren. Tijdens de 19e en 20e eeuw werd Veendam verder bebouwd, waaronder ook het dal van de Oude Ae. Tegenwoordig is de Oude Ae nog zichtbaar als vijverpartij in het centrale deel van Veendam. Uit het verkennend booronderzoek blijkt dat de natuurlijke ondergrond bestaat uit mogelijk verspoeld dekzand waarop, een veenpakket bevindt. Binnen het veenpakket zijn diverse zandlaagjes aangetroffen. In boring 3, 4 en 8 is een beddinglaag waargenomen, die waarschijnlijk afkomstig is van voormalige geulen van de Oude Ae, die door het moerasgebied stroomden. De top van het veenpakket is veraard en vermengd met het bovenliggende verstoorde pakket.