“ชีวาณูสงเคราะห์”: วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชีวภาพใต้ร่มพระบารมี ณ สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง อ.ฝาง จ.เชียงใหม่

ในการศึกษาเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์หรือ Science and Technology Studies (STS) ผู้ศึกษาพบว่ามีกลุ่มงาน STS กล่าวถึงวิทยาศาสตร์ในฐานะที่เป็นศาสตร์สมัยใหม่ นักวิทยาศาสตร์เป็นบุคคลสำคัญในสังคม แต่ในปัจจุบันการศึกษาเกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์ไทยส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับกรอบคิดทางศาสนา เช่น งานของ Geertz (2001) อธิบายที่มาของอำนาจของผู้ปกครองในบาหลี(เอเชียตะวันออกเฉียงใต้)ช่วงก่อนยุคอาณานิคมนั้นมาจากศาสนาพราหมณ์เรียกรูปแบบรัฐดังกล่าวว่า รัฐนาฎกรรม (theater state) ซึ่งในการศึกษาด้วยกรอบคิดดังกล่าวยังขาดการพิจารณากลุ่มนักวิทยาศาสตร์ ผู้ชำนาญการและเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ในฐานะผู้กระทำการ (actor) ที่มีส่วนร่วมในกระบวนการสร้างความรู้ด้านวิทยาศาสตร์เพื่อหนุนเสริมพระราชอำนาจของสถาบันกษัตริย์ ดังนั้นวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ต้องการกล่าวถึงความสำคัญของวิทยาศาสตร์ในฐานะที่เป็นเครื่องมือสำคัญในการสนับสนุนสถาบันกษัตริย์ซึ่งสัมพันธ์กับบริบทช่วงเวลาต่างๆ ตั้งแต่วิทยาศาสตร์เพื่อบริหารพื้นที่สูงและต่อสู้กับภัยความมั่นคงของรัฐในยุคสงครามเย็นจนกระทั่งนักวิทยาศาสตร์ได้นำประเทศและสถาบันกษัตริย์เข้าสู่ยุคเสรีนิยมใหม่ในฐานะผู้ผลิตสินค้าตามระเบียบการค้าแบบใหม่