Didam-Zevenaar, spoorverdubbeling Didam-Zevenaar, spoorverdubbeling, Vindplaatsen 1, 3, 4, 5 en 6

<p>Bij archeologisch onderzoek langs het spoor tussen Zevenaar en Didam zijn archeologische resten uit de ijzertijd tot en met de Tweede Wereldoorlog gevonden. Dit gebeurde tijdens een proefsleuvenonderzoek dat BAAC uitvoerde in opdracht van ProRail/GJZ eind 2018 en begin 2019.</p><p>Bij Zevenaar hebben een middeleeuwse landweer (een grenswal met gracht) en een Duitse loopgraaf uit de Tweede Wereldoorlog gelegen. Hiervan zijn geen sporen in de bodem bewaard gebleven. Helemaal in het oosten van het onderzoeksgebied, in Didam, werd wel een Duitse loopgraaf gevonden. Tussen Didam en de A12 zijn de meeste archeologische sporen gevonden. Het gaat om de resten van een nederzetting uit de ijzertijd – Romeinse tijd. Hiervan zijn paalkuilen, kuilen, greppels en een waterput gevonden, evenals veel aardewerk. Ten noorden van het spoor is in de jaren ’90 ook al een nederzetting uit dezelfde periode gevonden. De vindplaats in het huidige onderzoek maakt deel uit van dezelfde woonplaats, en loopt verder door naar het zuiden. Ook is er een brede sloot of gracht gevonden die hoort bij hoeve Tesma uit de nieuwe tijd. Deze mogelijk versterkte boerderij was al bekend van oude kaarten. Er zijn geen restanten gevonden van gebouwen op het erf.</p><p>Het advies1 van BAAC is om vindplaats 3 (bewoningssporen uit de ijzertijd –Romeinse tijd) te behouden in de bodem. Als dat niet mogelijk is moet deze vindplaats worden opgegraven. Een klein deel van het gebied kon niet worden onderzocht omdat er kabels en leidingen lagen. De graafwerkzaamheden in dit deel moeten archeologisch begeleid worden.</p><p>De aanleiding van het onderzoek was de voorgenomen spoorverdubbeling van het tracé Zevenaar – Didam. Het plangebied hiervan beslaat een strook van vijf meter breed ten zuiden van het spoor. Door de graafwerkzaamheden die hierbij plaatsvinden zouden eventuele archeologisch resten verstoord worden. Bij eerder uitgevoerd bureau- en booronderzoek waren er meerdere vindplaatsen vastgesteld. Het doel van het proefsleuvenonderzoek was om te kijken of er inderdaad archeologische resten op deze vindplaatsen aanwezig waren, en vervolgens een advies uit te brengen over eventueel vervolgonderzoek. Het proefsleuvenonderzoek is uitgevoerd door 13 putten van circa 4 bij 20 meter te graven en zo de archeologie in kaart te brengen.</p>