Archeologisch bureauonderzoek Inventariserend Veldonderzoek, verkennende fase 1e Mientlaan 31-35, Katwijk Gemeente Katwijk

IDDS Archeologie heeft in mei 2024 een archeologisch bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek (IVO), verkennende fase, uitgevoerd aan de 1e Mientlaan 31-35 in Katwijk, gemeente Katwijk. De doel- en vraagstelling van het bureauonderzoek is het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Met het inventariserend veldonderzoek wordt deze verwachting getoetst en zo nodig aangevuld. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied gelegen is op getijde- en riviermondafzettingen. Ver-moe¬delijk bestaan deze uit kwelderafzettingen die zijn bedekt met een middeleeuws overstromingsdek, waarschijnlijk behorend bij de St. Thomasvloed uit 1165. Echter, archeologisch onderzoek rondom het plangebied laat zien dat de bodemopbouw zeer variabel is, gezien het landschap voorheen bestond uit (rest)geulen, kreken, crevasses, meertjes en oeverzones. Vanaf de Late Bronstijd heeft er op ver¬schil¬lende eenheden binnen deze delta bewoning plaatsgevonden, zoals blijkt uit het archeologische onderzoek op Perceel II van het vliegveld Valkenburg. Het gaat hierbij vooral om de drogere delen binnen dit landschap. Op diverse niveaus kunnen laklagen of detrituslaagjes voorkomen die een oppervlak aangeven dat in het verleden bewoonbaar was. Aan de 1e Mientlaan 20-30 zijn deze laklagen aangetroffen op drie niveaus: tussen -0,4 en -1,0 m NAP, tussen -1,4 en -1,5 m NAP en tussen -1,8 en -1,9 m NAP. Direct onder de bovenste laklaag werden sporen uit de Romeinse tijd aangetroffen. Op basis hiervan krijg het plangebied een hoge archeologische verwachting voor de Late Bronstijd tot en met de Vroege Middeleeuwen. In tegenstelling tot de verwachting vertoont de bodemopbouw in het plangebied zeer weinig variatie. Het gehele plangebied blijkt waarschijnlijk te liggen op een opgevulde oude geul van de Oude Rijn, de Stevenshof Rijngeul. Hierbij zijn daarom niet meerdere laklagen ontdekt, maar is alleen een oude bouwvoor vastgesteld die ligt op de afzettingen waarmee de geul is opgevuld. De opgevulde geul zal vanaf ongeveer de Romeinse tijd een laag gelegen en relatief nat deel van het landschap zijn geweest en waarschijnlijk alleen bruikbaar als grasland/weiland. Het plangebied heeft daarmee een lage archeologische verwachting voor aan water gerelateerde vondsten, zoals fuiken, visweren en kano’s, in de geulafzettingen en een lage verwachting voor aan landbouw gerelateerde resten en sporen in de top van de geulafzettingen, direct onder de oude bouwvoor. Deze resten kunnen dateren uit de Romeinse tijd tot en met de Nieuwe tijd en bestaan waarschijnlijk vooral uit perceelgreppels of -sloten, (water)kuilen en dergelijke. Deze resten kunnen worden aangetroffen tussen -1,2 en -0,3 m NAP (gemiddeld op -0,8 m NAP) ofwel tussen 0,6 en 1,9 m -mv (gemiddeld 1,3 m -mv). IDDS Archeologie adviseert om het plangebied, voor wat betreft het aspect archeologie, vrij te geven voor civieltechnische werkzaamheden.