การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงานกับภาวะหมดไฟในการทำงานของพนักงานที่ประกอบวิชาชีพบัญชีโดยมีความสามารถในการฟื้นพลังเป็นตัวแปรกำกับ

การศึกษาค้นคว้าอิสระเล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับภาวะหมดไฟในการทำงาน ระดับการรับรู้ภาระงานและระดับความสามารถในการฟื้นพลังพนักงานที่ประกอบวิชาชีพบัญชี รวมถึงเพื่อศึกษาอิทธิพลกำกับของความสามารถในการฟื้นพลังที่มีความสัมพันธ์ระหว่างสถานการณ์ที่ก่อให้เกิดภาวะหมดไฟในการทำงานกับระดับภาวะหมดไฟในการทำงานของพนักงานที่ประกอบวิชาชีพบัญชี โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาในครั้งนี้คือบุคคลที่ทำงานในอาชีพวิชาชีพบัญชี โดยไม่จำกัดเพศ อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา และระยะเวลาในการทำงาน ซึ่งผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างได้ทั้งสิ้น 400 คน โดยมีเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถามในการศึกษาวิจัยในครั้งนี้ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในการวิเคราะห์ระดับการรับรู้ภาระงาน ความสามารถในการฟื้นพลัง และภาวะหมดไฟใน การทำงาน และใช้วิธีการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเชิงชั้นเพื่อทดสอบตัวแปรกำกับ จากการวิเคราะห์โดยรวมพบว่าพนักงานที่ประกอบวิชาชีพบัญชีมีค่าการรับรู้ภาระงานที่ส่งผลต่อจิตใจ การสนับสนุนจากหัวหน้างาน และความสามารถในการฟื้นพลัง เฉลี่ยอยู่ในระดับสูง ส่วนความอ่อนล้าทางอารมณ์ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ในขณะที่การลดความเป็นบุคคลและการลดความสำเร็จส่วนบุคคลมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับต่ำ จากการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเชิงชั้นพบว่าภาระงานที่ส่งผลต่อจิตใจมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความอ่อนล้าทางอารมณ์และการลดความเป็นบุคคล ส่วนการสนับสนุนจากหัวหน้างานมีความสัมพันธ์ทางลบกับความอ่อนล้าทางอารมณ์และการลดความสำเร็จส่วนบุคคล ในขณะที่ความสามารถในการฟื้นพลังไม่มีอิทธิพลกำกับในความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาระงานกับภาวะหมดไฟในการทำงานแต่มีความสัมพันธ์ทางลบกับความอ่อนล้าทางอารมณ์และการลดความสำเร็จส่วนบุคคล