Looierij, Hoofdstraat 54-66 en Toon Bolsiusstraat 14-18, Schijndel, gemeente Meierijstad: een bureau- en inventariserend veldonderzoek in de vorm van boringen in de verkennende fase

Het plangebied ligt in de historische kern van Schijndel, vermoedelijk op een dekzandrug. De dekzandrug is een geschikte bewoningslocatie voor zowel jager-verzamelaars als landbouwers. Het dorp Schijndel wordt voor het eerst genoemd in historische bronnen uit de 13e eeuw. Op de dekzandrug is een hoge zwarte enkeerdgrond ontstaan door het opbrengen van grond (waarschijnlijk heideplaggen) vermengd met potstalmest in de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd. Archeologische sporen kunnen goed zijn geconserveerd onder het humeuze dek. Op historische kaarten uit de 18e en 19e eeuw is het plangebied onbebouwd en in gebruik als landbouwgrond. Het plangebied wordt in de tweede helft van de 19e eeuw en in de 20e eeuw bebouwd en verhard.
In het plangebied zijn zeven boringen gezet tot in de ongeroerde C-horizont met einddieptes tussen 120 en 250 cm -mv. De boringen bevestigen de aanwezigheid van een dik humeus dek, waarschijnlijk een restant van de hoge zwarte enkeerdgrond. De enkeerdgrond is omgewerkt bij sloop- en bouwwerkzaamheden in de 19e en 20e eeuw. Restanten van het oorspronkelijke podzolprofiel zijn afwezig. De top van de C-horizont ligt tussen 50 en 200 cm ‑mv (884 en 764 cm NAP). Het hoogteverschil van de top van de C-horizont is waarschijnlijk veroorzaakt door menselijk handelen, wat er op wijst dat de bodem in het plangebied diep is geroerd, vermoedelijk bij zandwinning. Het potentieel archeologisch niveau is waarschijnlijk (grotendeels) verstoord.