นวนิยายชุดการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์: กลวิธีการสร้างสรรค์และคุณค่าในฐานะวรรณกรรมเยาวชนแนวสืบสวนสยองขวัญ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการสร้างสรรค์และคุณค่าของนวนิยายชุดการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ในฐานะวรรณกรรมเยาวชนแนวสืบสวนสยองขวัญ จากนวนิยายชุดการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ ของอัยย์ 2 ภาค ได้แก่ ภาคหัวใจสีดำ และภาคสลักบิดเบือนกรรม รวมทั้งหมด 19 เล่ม ผลการศึกษาพบว่าด้านกลวิธีการสร้างสรรค์โครงเรื่องนวนิยายชุด การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์มีโครงเรื่องหลักและโครงเรื่องรอง โครงเรื่องหลักที่กำกับการดำเนินเรื่องในแต่ละภาค คือปัญหาความสัมพันธ์ของมารดาและบุตร และการแย่งชิงไสยวัตถุ อีกทั้งพบว่าในแต่ละตอนจะมี โครงเรื่องรองที่นำเสนอปัญหาของวัยรุ่นในลักษณะต่าง ๆ ผสมผสานกับการสืบสวนสอบสวนคดีแต่ละตอน ด้านกลวิธีการสร้างสรรค์เนื้อหาพบว่ามีกลวิธีการสร้างสรรค์เนื้อหาทั้งหมด 3 ลักษณะได้แก่ 1) การนำข้อมูลคติชนมาสร้างสรรค์เนื้อหา 2) การสร้างข้อมูลเชิงคติชน 3)การผสมผสานข้อมูลคติชนกับเทคโนโลยีปัจจุบัน ด้านกลวิธีการสร้างสรรค์ตัวละคร ผู้ประพันธ์ให้ความสำคัญกับตัวละครวัยรุ่นมากกว่าตัวละครอื่น ๆ ตัวละครในนวนิยายชุดนี้แบ่งได้ทั้งหมด 3 กลุ่ม ได้แก่ ตัวละครวัยรุ่น ตัวละครผู้ใหญ่ และตัวละครผี ด้านกลวิธีการสร้างสรรค์ฉาก ผู้ประพันธ์สร้างสรรค์ฉากที่เกี่ยวพันกับการใช้พิธีกรรมไสยศาสตร์ในนวนิยาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฉากสถานที่ที่เกิดการฆาตกรรมและพิธีลึกลับ ได้แก่ สถานศึกษา บ้าน ฉากสถานที่ท่องเที่ยว และฉากเหนือจริง ด้านคุณค่าของนวนิยายชุดการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์พบว่า คุณค่าทางด้านอารมณ์ต่อผู้อ่านได้แก่ 1) ความบันเทิง 2) การปลดปล่อยอารมณ์ของวัยรุ่นผ่านจินตนาการทางอารมณ์ และพฤติกรรมที่รุนแรงของตัวละครนอกกรอบ ส่วนคุณค่าทางปัญญาของนวนิยายชุดนี้พบข้อคิดต่อผู้อ่าน 2 กลุ่ม กล่าวคือ 1) กลุ่มผู้อ่านเยาวชน ได้แก่ ข้อคิดด้านวัยรุ่นกับความสัมพันธ์ในครอบครัว มิตรภาพ การยอมรับตนเอง และผลเสียของการแก้ไขปัญหาที่ผิดวิธี 2) กลุ่มผู้อ่านทั่วไป ได้แก่ ข้อคิดด้านครอบครัวกับวัยรุ่นเรื่องการยอมรับตัวตนของวัยรุ่นและการยอมรับความผิดพลาดของตนเอง และข้อคิดที่สัมพันธ์กับคำสอนทางพระพุทธศาสนา คุณค่าทางปัญญาของนวนิยายชุดนี้ยังรวมถึงการสะท้อนปัญหาชีวิตของเยาวชนในสังคมปัจจุบันด้วย